El Puestero Lobizón
El viento suena a lamento
Por los pagos de el Zanjón
Pues se cuenta que un paisano
Puestero de La Armonía
Es séptimo hijo varón
Ojeroso, clinas largas
Hasta solo suele hablar
Y no hay payé que le dentre
De las viejas del lugar
Cuando se oye aullar los perros
Ni bien cierra la oración
Hay temor en los paisanos
De los pagos de el Zanjón
Pues se cree que el puestero
Se convierte en lobizón
De Herder Lobizón
De wind klinkt als een klaagzang
Door de gebieden van de Zanjón
Want men zegt dat een boer
Herder van La Armonía
De zevende zoon is, een man
Met wallen onder zijn ogen, lange benen
Zelfs alleen praat hij vaak
En geen oude vrouw kan hem
Van zijn plek daar wegkrijgen
Wanneer de honden beginnen te huilen
Zodra het gebed is gedaan
Voelen de boeren angst
In de gebieden van de Zanjón
Want men gelooft dat de herder
Verandert in een lobizón