Autobiografía
El mundo no es lo que veía
Desde la ventana de mi cuarto
En el verano del setenta y ocho
Vi una nube que crecía
Y mi infancia que se iba
Fui de Managua hasta Tijuana
Buscando al norte una esperanza
Llegue a la tierra prometida
Aprendí otro idioma
Comencé otra vida
Crecí en las sombras del silencio
Fui un ilegal con miedo
Sin papeles y sin dirección
Desde los quince años soy el extranjero
No soy de aquí ni soy de allá
Entre mi gente soy la voz que vive lejos
Pero jamás voy a olvidar
Esos amaneceres bellos de Somoto
Los juegos en la calle real
Mi primera novia
Y mi identidad
Vivo marcado por tres franjas
Son dos azules y una blanca
Por donde voy llevo mi patria
Viva donde viva
Yo me siento en casa
Hoy tengo un hijo y no quisiera
Verlo pasar esa experiencia
Si un día no hubiera frontera
Creo que mi historia no se repitiera
Crecí en las sombras del silencio
Fui un ilegal con miedo
Sin papeles y sin dirección
Desde los quince años soy el extranjero
No soy de aquí ni soy de allá
Entre mi gente soy la voz que vive lejos
Pero jamás voy a olvidar
Esos amaneceres bellos de Somoto
Los juegos en la calle real
E primera novia
Y mi identidad
Oye
Como olvidar el barquito de papel flotando sobre el río de la calle
La guitarra del abuelo Carlos
Las peleas de gallos del abuelo Camilo
La pulpería de la mama Elsa
El almendro de onde de la Tere
Y las canciones de mis tíos
Nunca voy a olvidar
Desde los quince años soy el extranjero
No soy de aquí ni soy de allá
Entre mi gente soy la voz que vive lejos
Pero jamás voy a olvidar
Esos amaneceres bellos de Somoto
Los juegos en la calle real
E primera novia
Y mi identidad
Autobiografie
De wereld is niet wat ik zag
Vanuit het raam van mijn kamer
In de zomer van achtenzeventig
Zag ik een wolk die groeide
En mijn kindertijd die verdween
Ik ging van Managua naar Tijuana
Zoekend naar hoop in het noorden
Ik kwam aan in het beloofde land
Leerde een andere taal
Begon een nieuw leven
Groeide op in de schaduw van de stilte
Was een illegaal met angst
Zonder papieren en zonder richting
Sinds mijn vijftien ben ik de buitenlander
Ik ben hier niet van en daar niet van
Tussen mijn mensen ben ik de stem die ver weg leeft
Maar ik zal nooit vergeten
Die mooie zonsopgangen van Somoto
De spelletjes op de hoofdstraat
Mijn eerste vriendin
En mijn identiteit
Ik ben gemarkeerd door drie strepen
Twee zijn blauw en één is wit
Waar ik ook ga, neem ik mijn vaderland mee
Waar ik ook woon
Voel ik me thuis
Vandaag heb ik een zoon en ik zou niet willen
Dat hij die ervaring moet meemaken
Als er ooit geen grens zou zijn
Denk ik dat mijn verhaal zich niet zou herhalen
Groeide op in de schaduw van de stilte
Was een illegaal met angst
Zonder papieren en zonder richting
Sinds mijn vijftien ben ik de buitenlander
Ik ben hier niet van en daar niet van
Tussen mijn mensen ben ik de stem die ver weg leeft
Maar ik zal nooit vergeten
Die mooie zonsopgangen van Somoto
De spelletjes op de hoofdstraat
Mijn eerste vriendin
En mijn identiteit
Hoor
Hoe kan ik de papieren boot vergeten die drijft op de rivier van de straat
De gitaar van opa Carlos
De hanengevechten van opa Camilo
De winkel van mama Elsa
De amandelboom van Tere
En de liedjes van mijn ooms
Zal ik nooit vergeten
Sinds mijn vijftien ben ik de buitenlander
Ik ben hier niet van en daar niet van
Tussen mijn mensen ben ik de stem die ver weg leeft
Maar ik zal nooit vergeten
Die mooie zonsopgangen van Somoto
De spelletjes op de hoofdstraat
Mijn eerste vriendin
En mijn identiteit