Gritar
Cuando el aire se agota y te aprietan las botas de tanto andar
Cuando la cuenta es injusta y lo que más te gusta te sabe mal
De repente el disfraz de un soldado valiente te queda pintado
Das un paso al frente, por que son urgentes
Las cosas que siempre has callado
Y gritar y gritar y gritar
Y cederle al coraje un lugar
Y ponerle nombre al miedo
Y arrancarle un rayo al cielo ser feliz aunque pueda fallar
Por que un nudo en la garganta no se suelta si se aguanta
Las espinas no se deben tragar
Las palabras tienen filo y a mi nadie me ha prohibido gritar
Como un perro asustado que nunca ha ladrado te sentirás
Como un disco olvidado que nadie ha tocado resonarás
Por que nadie firmó con su sangre una ley que te quite el derecho
De pasar al frente y mostrar los dientes soltando la voz de tu pecho
Y gritar y gritar y gritar
Y cederle al coraje un lugar
Y ponerle nombre al miedo
Y arrancarle un rayo al cielo ser feliz aunque pueda fallar
Por que un nudo en la garganta no se suelta si se aguanta
Las espinas no se deben tragar
Las palabras tienen filo y a mi nadie me ha prohibido gritar
Lo que guardas dentro se ira secando con el tiempo
Sácalo fuera vale más que condenarlo a callar
Y gritar!
Y gritar y gritar y gritar
Y cederle al coraje un lugar
Y ponerle nombre al miedo
Y arrancarle un rayo al cielo ser feliz aunque pueda fallar
Por que un nudo en la garganta no se suelta si se aguanta
Las espinas no se deben tragar
Las palabras tienen filo y a mi nadie me ha prohibido gritar
Schreeuwen
Wanneer de lucht opraakt en je schoenen knellen van het lopen
Wanneer de rekening oneerlijk is en datgene wat je het meest leuk vindt je tegenvalt
Plotseling past het kostuum van een dappere soldaat je als gegoten
Zet een stap naar voren, want het is dringend
De dingen die je altijd hebt verzwegen
En schreeuwen en schreeuwen en schreeuwen
En de moed een plek geven
En de angst een naam geven
En een bliksemschicht uit de lucht trekken, gelukkig zijn ook al kan het misgaan
Want een knoop in je keel laat je niet los als je het vasthoudt
De doornen moet je niet doorslikken
De woorden hebben een snede en niemand heeft me verboden te schreeuwen
Als een bange hond die nooit heeft geblaft, zo zul je je voelen
Als een vergeten plaat die niemand heeft aangeraakt, zo zul je weerklinken
Want niemand heeft met zijn bloed een wet getekend die je het recht ontneemt
Om naar voren te stappen en je tanden te laten zien, je stem uit je borst te laten klinken
En schreeuwen en schreeuwen en schreeuwen
En de moed een plek geven
En de angst een naam geven
En een bliksemschicht uit de lucht trekken, gelukkig zijn ook al kan het misgaan
Want een knoop in je keel laat je niet los als je het vasthoudt
De doornen moet je niet doorslikken
De woorden hebben een snede en niemand heeft me verboden te schreeuwen
Wat je van binnen bewaart, zal met de tijd uitdrogen
Haal het naar buiten, het is meer waard dan het te veroordelen tot zwijgen
En schreeuwen!
En schreeuwen en schreeuwen en schreeuwen
En de moed een plek geven
En de angst een naam geven
En een bliksemschicht uit de lucht trekken, gelukkig zijn ook al kan het misgaan
Want een knoop in je keel laat je niet los als je het vasthoudt
De doornen moet je niet doorslikken
De woorden hebben een snede en niemand heeft me verboden te schreeuwen