Naufrago de Amor
Que soy un vagabundo dijeron para que me dejaras
El no puede ofrecerte nada, el no tiene nada, no tiene nada
Hiciste caso a esas palabras, fueron más fuertes sus espinas
Pude comprender tu silencio, sabía que tu me querías, ah, ah…
Y fuiste tu, la que sin importarte me tiraste al mar
Y jamás preguntaste si sabía nadar
Y solo naufragando pude continuar
Pidiendo un salvavidas que venga a buscar
A un hombre que se muere sin tener razón
Que su único tesoro fue su corazón
Que su único pecado fue brindar amor
Nunca tuve fortuna, solo mi nobleza
Nunca tuve la suerte de tener riqueza
Solo mis virtudes que me hicieron fuerte
Siempre ese cariño grande hacia la gente
Y fuiste tu, la que sin importarte me tiraste al mar
Y jamás preguntaste si sabia nadar
Y solo naufragando pude continuar
Pude continuar…
La vida gira y tiene cambios que uno nunca espera
En otra escena te he encontrado, ahora el guión es distinto, muy distinto
Y tratas de alzar tu mirada, ahora si me hablas de frente
Insinuando que te equivocaste, yo no quiero escucharte, vete, eh, eh…
Y dile a quien, te aconsejo que gracias porque interrumpió
La dicha de este vago que creía en amor
Jamás imaginaron lo que te adoré
Ellos no se imaginan lo que yo te amé
Y diles que en mi mente no existe rencor
Que gracias al destino encontré un amor
El que cambio mi suerte sin dar condición
Nunca tuve fortuna, solo mi nobleza
Nunca tuve la suerte de tener riqueza
Solo mis virtudes que me hicieron fuerte
Siempre ese cariño grande hacia mi gente
Y fuiste tú, la que sin importarte me tiraste al mar
Y jamás preguntaste si sabia nadar
Y solo naufragando pude continuar
Pidiendo un salvavidas que venga a buscar
A un hombre que se muere sin tener razón
Que su único tesoro fue su corazón…
Verloren in de Liefde
Dat ik een zwerver ben, zeiden ze zodat je me zou laten gaan
Hij kan je niets bieden, hij heeft niets, hij heeft niets
Je luisterde naar die woorden, hun doornen waren sterker
Ik begreep je stilte, ik wist dat je van me hield, ah, ah…
En jij was het, die me zonder te geven om me in de zee gooide
En je vroeg nooit of ik kon zwemmen
En alleen zwemmend kon ik doorgaan
Vragend om een reddingsboei die me komt halen
Naar een man die sterft zonder reden
Die enige schat was zijn hart
Die enige zonde was liefde geven
Ik had nooit geluk, alleen mijn nobelheid
Ik had nooit het geluk om rijkdom te hebben
Alleen mijn deugden die me sterk maakten
Altijd die grote genegenheid voor de mensen
En jij was het, die me zonder te geven om me in de zee gooide
En je vroeg nooit of ik kon zwemmen
En alleen zwemmend kon ik doorgaan
Ik kon doorgaan…
Het leven draait en heeft veranderingen die je nooit verwacht
In een ander scenario heb ik je gevonden, nu is het script heel anders, heel anders
En je probeert je blik te heffen, nu spreek je me recht aan
Insinuërend dat je je vergist hebt, ik wil je niet horen, ga weg, eh, eh…
En zeg tegen wie, ik raad je aan om dankjewel te zeggen omdat je onderbrak
Het geluk van deze zwerver die in de liefde geloofde
Ze konden zich nooit voorstellen hoeveel ik je vereerde
Zij kunnen zich niet voorstellen hoeveel ik van je hield
En zeg tegen hen dat er in mijn hoofd geen wrok bestaat
Dat ik dankzij het lot een liefde vond
Die mijn geluk veranderde zonder voorwaarden
Ik had nooit geluk, alleen mijn nobelheid
Ik had nooit het geluk om rijkdom te hebben
Alleen mijn deugden die me sterk maakten
Altijd die grote genegenheid voor mijn mensen
En jij was het, die me zonder te geven om me in de zee gooide
En je vroeg nooit of ik kon zwemmen
En alleen zwemmend kon ik doorgaan
Vragend om een reddingsboei die me komt halen
Naar een man die sterft zonder reden
Die enige schat was zijn hart…