Luz de Luna
Yo quiero luz de luna
Para mi noche triste
Para pensar divina
La ilusión que me trajiste
Para sentirte mía
Mía tú como ninguna
Pues desde que te fuiste
No he tenido luz de luna.
Yo siento tus amarras
Como garfios, como garras
Que me ahogan en la playa
De la farra y el dolor.
Y llevo tus cadenas a rastras
En la noche callada,
Que sea plenilunada,
Azul como ninguna
Pues desde que te fuiste
No he tenido luz de luna
Pues desde que te fuiste
No he tenido luz de luna
Si ya no vuelves nunca
Provincianita mía
A mi selva querida
Que está triste y está fría
Que al menos tu recuerdo
Ponga luz sobre mi bruma,
Pues desde que te fuiste
No he tenido luz de luna.
Pues desde que te fuiste
No he tenido luz de luna.
Licht van de Maan
Ik wil het licht van de maan
Voor mijn treurige nacht
Om goddelijke gedachten
Van de illusie die je bracht
Om jou te voelen, van mij
Van mij zoals geen ander
Want sinds je bent vertrokken
Heb ik geen licht van de maan meer.
Ik voel je touwen
Als haken, als klauwen
Die me verdrinken op het strand
Van feesten en pijn.
En ik sleep je ketens mee
In de stille nacht,
Die vol maanlicht moet zijn,
Blauw zoals geen ander.
Want sinds je bent vertrokken
Heb ik geen licht van de maan meer.
Want sinds je bent vertrokken
Heb ik geen licht van de maan meer.
Als je nooit meer terugkomt
Mijn provinciaal meisje,
Naar mijn geliefde jungle
Die verdrietig en koud is.
Laat tenminste je herinnering
Licht brengen op mijn nevel,
Want sinds je bent vertrokken
Heb ik geen licht van de maan meer.
Want sinds je bent vertrokken
Heb ik geen licht van de maan meer.