Sin hablar
Ven, te quiero amar, sin hablar
Sin decir te quiero
Ven vamos a hablar, por que no
Será como un juego.
Hablemos con los ojos, con los besos
Hablemos el lenguaje del silencio.
Sin hablar, nuestros labios buscarán
Sin hablar, nuestras manos hallarán
Sin hablar, nuestras sombras
Perdiéndose en la noche se amarán.
Sin hablar, nuestras miradas lo dirán
Sin hablar nuestras caricias se oirán
Sin hablar, como niños jugando a lo prohibido
Sin hablar.
Ven, te quiero amar, otra vez
Sin decir te quiero
Ven, una vez más
Que en tu piel olvidé un deseo
Hablemos con la mente, con el alma
Hablemos el lenguaje del silencio
Sin hablar...(se repite)
Zonder te spreken
Kom, ik wil je liefhebben, zonder te spreken
Zonder te zeggen dat ik van je hou
Kom, laten we praten, waarom niet
Het zal als een spel zijn.
Laten we met onze ogen praten, met onze kussen
Laten we de taal van de stilte spreken.
Zonder te spreken, zullen onze lippen elkaar vinden
Zonder te spreken, zullen onze handen elkaar ontdekken
Zonder te spreken, zullen onze schaduwen
Verloren in de nacht van elkaar houden.
Zonder te spreken, zullen onze blikken het zeggen
Zonder te spreken, zullen onze strelingen gehoord worden
Zonder te spreken, zoals kinderen die met het verboden spelen
Zonder te spreken.
Kom, ik wil je weer liefhebben
Zonder te zeggen dat ik van je hou
Kom, nog een keer
Want op jouw huid vergat ik een verlangen
Laten we met de geest praten, met de ziel
Laten we de taal van de stilte spreken
Zonder te spreken...(herhaalt zich)