Siento
Tal vez fue la manera en que te pude conocer
Brindadote resguardo cuando comenzo a llover
Quien iba a imaginar que al hablar
Debajo de ese cielo gris
Lograra enamorarme un dia de ti
Siento aun ese momento
Cuando soplaba el viento
y me bebi tu aliento
Fuimos dos desconocidos
Que entre lluvia niebla y frio
Se entregaban al amar
Tal vez estaba escrito
Que ese dia al anochecer
Juraras al destino
Nuestro amor podia nacer
Quien nos iba a decir en realidad
Que fueramos a sonreir
En medio de un lluvioso dia de abril
Siento aun ese momento
cuando soplaba el viento
y me bebi tu aliento
Fuimos dos desconocidos
Que entre lluvia, niebla y frio
Se entregaban al amar
Que ironia esta vida
Lo que son las cosas
Tal vez fue casualidad
Tu mirada y la mia
Conversando a solas
Debajo de una tempestad
Fuimos dos desconocidos
Que entre lluvia, niebla y frio
Se entregaban al amar
Siento aun ese momento
Cuando soplaba el viento
y me bebi tu aliento
Fuimos dos desconocidos
Que entre lluvia, niebla y frio
Se entregaban al amar
Voel het
Misschien was het de manier waarop ik je leerde kennen
Je bescherming biedend toen het begon te regenen
Wie had kunnen denken dat door te praten
Onder die grijze lucht
Ik op een dag verliefd op je zou worden
Ik voel nog steeds dat moment
Toen de wind waaide
En ik jouw adem dronk
We waren twee vreemden
Die zich overgaven aan de liefde
Tussen regen, mist en kou
Misschien was het geschreven
Dat je die dag bij het vallen van de nacht
Het lot zou zweren
Dat onze liefde kon ontstaan
Wie had ons in werkelijkheid kunnen vertellen
Dat we zouden glimlachen
Tussen een regenachtige dag in april
Ik voel nog steeds dat moment
Toen de wind waaide
En ik jouw adem dronk
We waren twee vreemden
Die zich overgaven aan de liefde
Tussen regen, mist en kou
Wat een ironie is dit leven
Wat een vreemde dingen
Misschien was het toeval
Jouw blik en de mijne
In een gesprek alleen
Onder een storm
We waren twee vreemden
Die zich overgaven aan de liefde
Tussen regen, mist en kou
Ik voel nog steeds dat moment
Toen de wind waaide
En ik jouw adem dronk
We waren twee vreemden
Die zich overgaven aan de liefde
Tussen regen, mist en kou