Que Fue de Los Cantautores
¿Que fue de los cantautores?
Éramos tan libertarios, casi revolucionarios
Ingenuos como valientes, barbilampiños sonrientes
Lo mejor de cada casa, oveja negra que pasa de seguir la tradición
Balando a contracorriente de la isla al continente, era la nueva canción
Éramos buena gente, paletos inteligentes
Barbudos estrafalarios, obreros chicos de barrio
Progres universitarios soñando en una canción
Y viviendo la utopía convencidos de que un día vendría la revolución
Aprendiendo a compartir la vida en una sonrisa
El cielo en una caricia, el beso en un calentón
Fuimos sembrando canciones en esta tierra baldía
Y floreció la poesía y llenamos los estadios
Y en muchas fiestas de barrio sonó nuestra melodía
Tardes y noches de gloria que cambiaron nuestra historia
Y este país de catetos, Fascistas de pelo en pecho
Curas y monjas serviles, grises y guardias civiles
Funcionarios con bigote y chusqueros de galón
Al servicio de una casta que controlaban tu pasta
Tu miedo y tu corazón
Patriotas de bandera, españoles de primera
De la España verdadera, aquella tan noble y fiera
Que a otra media asesinó. Brazo en alto y cara al Sol
Leales al movimiento, a la altura y al talento del pequeño dictador
Que fue caudillo de España por obra y gracia de Dios
Toreando en plaza ajena, todo cambió de repente
Los políticos al frente de comparsa al trovador
Se cambiaron las verdades, tanto vendes, tanto vales y llegó la transición
La democracia es la pera, cantautor a tus trincheras
Con corona de laurel y distintivos de honor
Pero no des más la lata, que tu verso no arrebata
Y tu tiempo ya pasó
¿Qué fue de los cantautores?
Preguntan con aire extraño cada cuatro o cinco años despistados periodistas
Que nos perdieron la pista y enterraron nuestra voz
Y así van para más de treinta con la pregunta de marras, tocándome los bemoles
Me tomen nota señores que no lo repito más
Algunos son diputados, presidentes, concejales, médicos y profesores
O ejerciendo asesoría en la sociedad de autores
Otros están y no cantan, otros cantan y no están
Los hay que se retiraron, algunos que ya murieron
Y otros que están por nacer
Jóvenes que son ahora también universitarios
Obreros chicos de barrio, que recorren la ciudad
Un CD debajo el brazo, la guitarra en bandolera
Diez euros en la cartera, cantando de bar en bar
O esos raperos poetas, que en sus panfletos denuncian
Otra realidad social
Y mujeres, ni se sabe
Y sobre todo si hablamos de las primeras gloriosas
Que tuvieron los ovarios y el coraje necesario
De subirse a un escenario de aquella España camposa
¿Qué fue de los cantautores?
Aquí me tienen Señores
Como en mis tiempos mejores dando el cante, que es lo mío
Y aunque en invierno haga frío, me queda la primavera
Un abril para la espera y un gran dola en el corazón
¿Qué fue de los cantautores?
Aquí me tienen señores
Aun vivito y coleando
Y en estos versos cantando nuestras verdades de ayer
Que salpican el presente y la mierda pestilente que trepa por nuestros pies
¿Qué fue de los cantautores?
¿De los muchos que empezamos? ¿de los pocos que quedamos?
¿De los que aun resistimos? ¿de los que no claudicamos?
Aquí seguimos, cada uno en su trinchera
Haciendo de la poesía nuestro pan de cada día
Siete vidas tiene el gato
Aunque no cace ratones
Hay cantautor para rato
Cantautor, a tus canciones
Zapatero a tus zapatos
Wat is er met de singer-songwriters gebeurd?
Wat is er met de singer-songwriters gebeurd?
We waren zo vrijheidslievend, bijna revolutionair
Naïef zoals dapper, met een glimlach zonder baard
Het beste van elk huis, de zwarte schapen die de traditie negeren
Baalden tegen de stroom in van het eiland naar het continent, dat was het nieuwe lied
We waren goede mensen, slimme boeren
Bijzondere baardmannen, arbeiders uit de buurt
Progressieve studenten die droomden van een lied
En de utopie leefden, overtuigd dat de revolutie zou komen
Leren het leven te delen met een glimlach
De hemel in een aanraking, de kus in een opwelling
We zaaiden liedjes in dit onvruchtbare land
En de poëzie bloeide op en we vulden de stadions
En op veel buurtfeesten klonk onze melodie
Avonden en nachten van glorie die onze geschiedenis veranderden
En dit land vol boeren, fascisten met borsthaar
Kerkelijke en onderdanige nonnen, grijze en burgerwachten
Ambtenaren met snorren en schreeuwers met galon
In dienst van een kaste die jouw geld controleerde
Jouw angst en jouw hart
Patriotten met vlaggen, Spanjaarden van de eerste klas
Van het echte Spanje, dat zo nobel en woest was
Dat een andere helft vermoordde. Arm omhoog en gezicht naar de zon
Trouw aan de beweging, aan de hoogte en het talent van de kleine dictator
Die caudillo van Spanje was door de genade van God
Stierf in een vreemde arena, alles veranderde plotseling
De politici aan het hoofd van de groep naar de troubadour
De waarheden werden veranderd, zoveel je verkoopt, zoveel ben je waard en de overgang kwam
De democratie is geweldig, singer-songwriter naar je loopgraven
Met een lauwerkrans en eretekens
Maar zeur niet meer, want jouw vers raakt niet
En jouw tijd is al voorbij
Wat is er met de singer-songwriters gebeurd?
Vragen met een vreemde lucht elke vier of vijf jaar verdwaalde journalisten
Die ons het spoor bijster raakten en onze stem begroeven
En zo zijn ze al meer dan dertig jaar met de vraag bezig, me de noten aanrakend
Neem nota heren, ik herhaal het niet meer
Sommigen zijn afgevaardigden, presidenten, raadsleden, artsen en leraren
Of geven advies in de auteursvereniging
Anderen zijn er en zingen niet, anderen zingen en zijn er niet
Er zijn er die zich hebben teruggetrokken, sommigen die al zijn overleden
En anderen die nog geboren moeten worden
Jongeren die nu ook studenten zijn
Arbeiders uit de buurt, die de stad doorkruisen
Een cd onder de arm, de gitaar in een schoudertas
Tien euro in de portemonnee, zingend van bar naar bar
Of die rappers, dichters, die in hun pamfletten aanklagen
Een andere sociale realiteit
En vrouwen, dat is niet te zeggen
En vooral als we het hebben over de eerste glorieuze
Die de ballen en de moed hadden
Om op een podium te staan in dat plattelands-Spanje
Wat is er met de singer-songwriters gebeurd?
Hier ben ik heren
Zoals in mijn beste tijden zingend, dat is wat ik doe
En hoewel het in de winter koud is, blijft de lente bij me
Een april om te wachten en een grote dol in het hart
Wat is er met de singer-songwriters gebeurd?
Hier ben ik heren
Nog steeds levend en wel
En in deze verzen zingend onze waarheden van gisteren
Die het heden besprenkelen en de stinkende troep die omhoog kruipt langs onze voeten
Wat is er met de singer-songwriters gebeurd?
Van de velen die begonnen? Van de weinigen die over zijn?
Van degenen die nog steeds volhouden? Van degenen die niet opgeven?
Hier blijven we, ieder in zijn eigen loopgraaf
Van de poëzie ons dagelijks brood maken
Een kat heeft zeven levens
Ook al vangt hij geen muizen
Er is nog lang geen gebrek aan singer-songwriters
Singer-songwriter, aan je liedjes
Schoenmaker, blijf bij je leest.