Brutal Paraíso
Sangue, vida, corpo humano
Uso essa desculpa pra me salvar dos meus atos desumanos, hum
E eu me ajeito nos escombros
Eu canto umas canções e tento inventar algo bom de vez em quando
Eu me esforço tanto
E sabe, ultimamente tenho me lembrado
Do muro, da aparência, os vizinhos do lado
Flores e palmeiras, brigas corriqueiras
Mas, apesar de alguns pesares
Como era bom meus pais sorrindo juntos na longa viagem
E se me dá saudade
E no primeiro amor chegou a intensidade
Vai seguir nessa canção
É do meu coração, não vou fingir que não
Aos 15, beijei à primeira vez
E morri de paixão
Se tudo era metade, mesmo sendo inteira
Descobrir o prazer e a beleza
Deixar se machucar pela primeira vez
Tentar se desgrudar mesmo sem saber o que é, ir onde está
Querendo se encaixar em algum lugar
Tentando acertar pela primeira vez
A quanto a intensidade a gente prova na adolescência
Muito instinto e pouca consciência
Provando o mundo à primeira vez, hum
Eu escuto, ele bate na porta
Diferente das outras histórias
O terror mais real é agora
Eu já guardo algumas memórias
Já não me sinto mais o tal
Já não vejo nós como um casal
Faculdade me soa banal
Tudo parece um caos
Não me encaixo em terno e gravata
E agora tô longe de casa
Da terra vermelha e molhada
Natureza, banho de cascata
Meu Deus, que cidade grande
Com certeza tenho uma chance
Que chique a escada rolante
Mas o sonho ainda tá distante, hum
Mas o sonho me parece distante
Pelo menos o amor parece certo (uh)
Me sinto tão melhor com ele perto
Se algo der errado, eu conserto (uh)
Com todo o corpo e alma, eu me entrego
E sabe, o agora é pra sempre
Nada vai atrapalhar o que a gente sente
Difícil aguentar com tanta gente
Também tenho te sentido tão ausente
E foi o segundo fim dos meus pra sempres
Eu me senti sozinha novamente
Você tava lá, e eu tava tão carente
Lá fui eu tentar enfrentar tudo de frente
Me dei por vencida
Logo perdi a briga
É óbvio que eu não sabia
Nada de mim
Nunca olhei pra mim
Minhas almas feridas, dores assistidas
Mente de uma menina pensava
Pra que ser assim?
Tudo é tão ruim
Eu tava perdida, não me caiu a ficha
Que meu sonho tinha chegado, enfim
Chegou, enfim
Chegou, enfim
Chegou pra mim
E eu sou grata por cantar desde criança
Aprender e trabalhar naquela banda
Tive sorte também, tive esperança
E hoje em dia vejo o lado bom de todas as lembranças
De todas as lembranças
E foi num dia de chuva de manhã
Que me afundei num cobertor de lã
E mesmo me sentindo a vilã
Me perdi e não mudei o amanhã
E eu falei: Luísa, cresça ou então desapareça
Onde eu tava com a cabeça?
Me dopei com o que podia
Me vi debruçar da mesa
Já não era mais a mesma
Mas no meu pior momento, eu não tava sozinha
Tive alguns amigos, tive minhas amadas cachorrinhas
E até amores que eu cultivei um dia
Eles foram me tirando
De toda essa folia
De toda essa folia
E aí me fui de novo
E me joguei no povo
Esqueci dos sufocos
Sofri, mas veio o troco
E eu fui voltando aos poucos
Sim, namorei de novo
Ok, tenho uns pregos soltos
Mas voltei pra mim
Eu de novo, enfim
E essa é a história dos meus 20 e poucos anos
Não sou nada mais do que esse pobre ser humano
E eu sei, essa é desculpa que de novo eu tô usando
Mas, enfim, é isso mesmo, eu me cuido e passo pano
E chega de ficar me desculpando
E hoje é por mim que eu canto
Por mim que eu canto
Brutale Paradijs
Bloed, leven, menselijk lichaam
Gebruik ik dit excuus om mijn onmenselijke daden te ontlopen, hum
En ik maak me weer recht in de puinhopen
Ik zing wat liedjes en probeer af en toe iets goeds te verzinnen
Ik doe zo mijn best
En weet je, de laatste tijd denk ik terug
Aan de muur, het uiterlijk, de buren naast ons
Bloemen en palmbomen, dagelijkse ruzies
Maar ondanks wat tegenslagen
Was het zo fijn om mijn ouders samen te zien lachen op de lange reis
En als ik je mis
En bij de eerste liefde kwam de intensiteit
Het gaat verder in dit lied
Het komt uit mijn hart, ik ga niet doen alsof het niet zo is
Op mijn 15e, kuste ik voor het eerst
En ik stierf van de liefde
Als alles de helft was, ook al was het heel
Ontdekken van genot en schoonheid
Je laten kwetsen voor de eerste keer
Proberen los te komen zonder te weten wat het is, gaan waar het is
Willend om ergens te passen
Proberen het goed te doen voor de eerste keer
Hoeveel intensiteit we ervaren in de adolescentie
Veel instinct en weinig bewustzijn
De wereld voor de eerste keer proeven, hum
Ik hoor het, hij klopt op de deur
Anders dan de andere verhalen
De echte angst is nu
Ik heb al wat herinneringen bewaard
Ik voel me niet meer zo speciaal
Ik zie ons niet meer als een stel
De universiteit klinkt banaal
Alles lijkt chaos
Ik pas niet in een pak en stropdas
En nu ben ik ver van huis
Van de rode, natte aarde
Natuur, waterval
Mijn God, wat een grote stad
Zeker heb ik een kans
Wat een chique roltrap
Maar de droom lijkt nog ver weg, hum
Maar de droom lijkt ver weg
Tenminste lijkt de liefde zeker (uh)
Ik voel me zoveel beter met hem dichtbij
Als er iets misgaat, repareer ik het (uh)
Met heel mijn lichaam en ziel, geef ik me over
En weet je, het nu is voor altijd
Niets zal verstoren wat we voelen
Moelijk om te verdragen met zoveel mensen
Ik heb je ook zo afwezig gevoeld
En het was het tweede einde van mijn voor altijd
Ik voelde me weer alleen
Jij was daar, en ik had zo'n behoefte
Daar ging ik, alles recht in de ogen aan te kijken
Ik gaf me over
Verloor de strijd
Het is duidelijk dat ik het niet wist
Niets van mezelf
Ik keek nooit naar mezelf
Mijn gewonde zielen, pijnlijke herinneringen
De geest van een meisje dacht
Waarom zo zijn?
Alles is zo slecht
Ik was verloren, het drong niet tot me door
Dat mijn droom eindelijk was aangekomen
Het is er eindelijk
Het is er eindelijk
Het is er voor mij
En ik ben dankbaar dat ik sinds mijn kindertijd zing
Leren en werken in die band
Ik had ook geluk, had hoop
En tegenwoordig zie ik de goede kant van alle herinneringen
Van alle herinneringen
En het was op een regenachtige ochtend
Dat ik me in een wollen deken verstopte
En zelfs al voelde ik me de schurk
Verloor ik me en veranderde ik de morgen niet
En ik zei: Luísa, groei op of verdwijn
Waar was ik met mijn hoofd?
Ik nam wat ik kon
Zag mezelf over de tafel hangen
Was niet meer dezelfde
Maar in mijn slechtste moment was ik niet alleen
Ik had wat vrienden, had mijn geliefde hondjes
En zelfs liefdes die ik ooit heb gekweekt
Zij hielpen me
Uit al deze gekte
Uit al deze gekte
En toen ging ik weer
En mengde me met de mensen
Vergeet de zorgen
Ik leed, maar kreeg de rekening
En ik kwam langzaam terug
Ja, ik heb weer gedate
Oké, ik heb wat losse eindjes
Maar ik ben weer bij mezelf
Ik weer, eindelijk
En dit is het verhaal van mijn twintig en paar jaar
Ik ben niets meer dan deze arme mens
En ik weet, dit is het excuus dat ik weer gebruik
Maar goed, dat is het, ik zorg voor mezelf en maak het schoon
En genoeg met me verontschuldigen
En vandaag zing ik voor mezelf
Voor mezelf zing ik.
Escrita por: Francci, Luísa Sonza, Douglas Moda, Blackdoe