Una Llama Inmortal - Canción de Kimetsu No Yaiba El Tren Infinito
Una nueva misión
Un nuevo viaje
Sigan al tren
Ese fue el mensaje
Buscando demonios
Peligro al andar
Demonios acechan
Vidas que salvar
Dentro conocen al pilar de la llama
Rengoku con pasión
Que nunca se apagan
Tu espada es negra, desafortunado
Tranquilo, conmigo
No estás condenado
Demonios rugen en la oscuridad
El fuego no les da la oportunidad
Con un solo tajo su vida oscurece
Cortes fulminantes los desaparecen
Promete entrenarlos, volverlos más fuertes
Forjar en sus almas destino con suerte
Pero el tren avanza, la calma es mentira
El peligro se oculta tras la neblina
De pronto la nieve, solo confusión
Tanjiro despierta en una ilusión
Su familia sonríe un calor imposible
Un sueño tejido lo pone sensible
Es obra de Enmu, la Luna menguante
Que ofrece a los niños deseos brillantes
Zenitsu y Nezuko en un mundo encantado
Inosuke guerrero, líder venerado
Rengoku también sueña, su padre abatido
Un hombre sin llama de todo rendido
Pero ve a su hermano, recuerda el deber
Ser guía y ser fuerte, promete volver
Los niños se internan en sueños ajenos
Buscando el núcleo con pasos pequeños
Pero incluso dormido, la voluntad arde
Su espíritu reacciona sin llegar tarde
Tanjiro descubre la cruel verdad
Llorando los deja no es su realidad
Toma su katana, corta sin temblar
Al filo de la muerte logra despertar
Tanjiro lo enfrenta
Disfruta el dolor
Un plan extraño y aterrador
Cada ilusión lo obliga a morir
Cien veces se corta, no se va a rendir
Enmu lo atormenta, escenas de horror
Su familia culpa lleno de dolor
Pero él le grita con rabia en la piel
¡Jamás dirían eso, Jamás serían cruel!
Más no era el fin, el tren se transforma
Enmu se funde, su carne deforma
Zenitsu protege con rayos fulminantes
Nuzuko lo mira con ojos brillantes
Rengoku despierta, desprende poder
Por su corazón, a nadie va a perder
Juntos atraviesan la carne del tren
Respiración solar vuelve a florecer
Un aire distinto, alguien superior
Akaza aparece, un nivel mayor
Tu poder es brillante, únete a los míos
Abandona lo frágil humanos vacíos
Rengoku responde con voz encendida
El fuerte protege y entrega su vida
No temo a la muerte, mi llama no cesa
Soy el escudo que el débil aprecia
La batalla empieza, fuego y vacío
Cada golpe truena el destino es sombrío
El regenera su herida mortal
Rengoku avanza con fuego inmortal
Usa posturas y nada funciona
Akaza ríe, solo se emociona
Hasta la novena, fuego abrasador
Sol incandescente, el mejor cazador
El humo se disipa, la sangre revela
Akaza atraviesa rendirse el apela
Su madre le abraza con calma preciosa
Te juro madre estarás orgullosa
El último intento, acabar con su vida
El Sol será entonces la única salida
El amanecer llega, logra liberar
Lo único que queda es por el llorar
Rengoku en el suelo, su aliento se apaga
El pilar desprendió su última llama
Confío en ti, no llores mi muerte
Eres mi legado, debes ser fuerte
Su madre lo mira, lo ve con amor
Estoy orgullosa, cumpliste, mi Sol
Cierra los ojos, sonríe al final
Su llama se apaga
Pero es inmortal
Een Onsterfelijk Vuur - Lied van Kimetsu No Yaiba De Eindeloze Trein
Een nieuwe missie
Een nieuwe reis
Volg de trein
Dat was de boodschap
Op zoek naar demonen
Gevaar onderweg
Demonen loeren
Levens om te redden
Binnen ontmoeten ze de pilaar van het vuur
Rengoku met passie
Die nooit dooft
Je zwaard is zwart, ongelukkige
Rustig aan, met mij
Ben je niet verloren
Demonen brullen in de duisternis
Het vuur geeft ze geen kans
Met één snede verduistert hun leven
Dodelijke sneden doen ze verdwijnen
Belooft ze te trainen, sterker te maken
Bestemd voor geluk in hun zielen
Maar de trein rijdt door, de rust is een leugen
Het gevaar schuilt achter de mist
Plots de sneeuw, alleen verwarring
Tanjiro ontwaakt in een illusie
Zijn familie glimlacht, een onmogelijke warmte
Een geweven droom maakt hem gevoelig
Het is het werk van Enmu, de afnemende maan
Die kinderen schitterende wensen biedt
Zenitsu en Nezuko in een betoverde wereld
Inosuke de krijger, een vereerde leider
Rengoku droomt ook, zijn vader verslagen
Een man zonder vuur, alles opgegeven
Maar hij ziet zijn broer, herinnert de plicht
Een gids zijn en sterk, belooft terug te keren
De kinderen duiken in andermans dromen
Zoekend naar de kern met kleine stappen
Maar zelfs in de slaap, brandt de wil
Zijn geest reageert zonder te laat te komen
Tanjiro ontdekt de wrede waarheid
Huilend laat hij ze, het is niet zijn realiteit
Hij pakt zijn katana, snijdt zonder te trillen
Op de rand van de dood weet hij te ontwaken
Tanjiro confronteert hem
Geniet van de pijn
Een vreemde en angstaanjagende plan
Elke illusie dwingt hem te sterven
Honderd keer snijdt hij, hij geeft niet op
Enmu kwelt hem, scènes van horror
Zijn familie beschuldigt, vol pijn
Maar hij schreeuwt met woede op zijn huid
Zij zouden dat nooit zeggen, zij zouden nooit wreed zijn!
Maar het was niet het einde, de trein verandert
Enmu smelt, zijn vlees vervormt
Zenitsu beschermt met dodelijke bliksemschichten
Nuzuko kijkt met stralende ogen
Rengoku ontwaakt, straalt kracht uit
Voor zijn hart, niemand zal hij verliezen
Samen doorkruisen ze het vlees van de trein
Zonademhaling bloeit weer op
Een andere lucht, iemand superieur
Akaza verschijnt, een hoger niveau
Je kracht is schitterend, sluit je aan bij de mijne
Verlaat het fragiele, lege mensen
Rengoku antwoordt met een vurige stem
De sterke beschermt en geeft zijn leven
Ik vrees de dood niet, mijn vuur dooft niet
Ik ben het schild dat de zwakke waardeert
De strijd begint, vuur en leegte
Elke klap dondert, het lot is somber
Hij herstelt zijn dodelijke wond
Rengoku gaat verder met onsterfelijk vuur
Hij gebruikt houdingen en niets werkt
Akaza lacht, alleen maar opgewonden
Tot de negende, brandend vuur
Zon van vuur, de beste jager
De rook verdwijnt, het bloed onthult
Akaza steekt door, zich overgeven roept hij
Zijn moeder omarmt hem met kostbare rust
Ik zweer het moeder, je zult trots zijn
De laatste poging, zijn leven beëindigen
De zon zal dan de enige uitweg zijn
De dageraad komt, hij weet te bevrijden
Het enige dat overblijft is om te huilen
Rengoku op de grond, zijn adem dooft
De pilaar heeft zijn laatste vlam losgelaten
Ik vertrouw op jou, huil niet om mijn dood
Jij bent mijn nalatenschap, wees sterk
Zijn moeder kijkt naar hem, ziet hem met liefde
Ik ben trots, je hebt het gedaan, mijn zon
Sluit je ogen, glimlach aan het eind
Zijn vlam dooft
Maar is onsterfelijk