395px

Florencio Guerra

Luiz Carlos Borges

Florêncio Guerra

(Florêncio afiou a faca
Para sangrar seu cavalo
Florêncio afiou a faca
Para sangrar seu cavalo
Florêncio afiou a faca
Para sangrar seu cavalo)

Florêncio Guerra das guerras
Do tempo em que seu cavalo
Pisava estrelas nas serras
Pra chegar antes dos galos
Florêncio Guerra das guerras
Do tempo em que seu cavalo
Pisava estrelas nas serras
Pra chegar antes dos galos

(Florêncio afiou a faca
Pensando no seu cavalo
Florêncio afiou a faca
Pensando no seu cavalo)

Parceiro pelas lonjuras
Na calma das campereadas
Barco em tardes serenas
E um tigre numa porteira
Pechando boi pelas primaveras
Sem mango... sem nazarenas

(Florêncio afiou a faca
Para sangrar seu cavalo
Florêncio afiou a faca
Para sangrar seu cavalo
Florêncio afiou a faca
Para sangrar seu cavalo)

O patrão disse a Florêncio
Que desse um fim no matungo
"Quem já não serve pra nada
Não merece andar no mundo"
A frase afundou no peito
E o velho não disse nada
E foi afiar uma faca
Como quem pega uma estrada

Acharam Florêncio morto
Por cima do seu cavalo
Alguém que andava no campo
Viu um centauro sangrado
Caídos no mesmo barro
Voltando pra mesma terra
Que deve tanto ao cavalo
E tanto a Florêncio Guerra

Florencio Guerra

(Florencio afiló el cuchillo
Para sangrar tu caballo
Florencio afiló el cuchillo
Para sangrar tu caballo
Florencio afiló el cuchillo
Para sangrar a tu caballo)

Florencio Guerra de Guerras
Desde el momento en que su caballo
Pisé estrellas en las montañas
Para llegar allí antes de los gallos
Florencio Guerra de Guerras
Desde el momento en que su caballo
Pisé estrellas en las montañas
Para llegar allí antes de los gallos

(Florencio afiló el cuchillo
Pensando en tu caballo
Florencio afiló el cuchillo
Pensando en tu caballo)

Socio de Lonjuras
En la calma de las camperadas
Barco en tardes serenas
Y un tigre en un portero
Buey pecador para la primavera
Sin mango... sin Nazareno

(Florencio afiló el cuchillo
Para sangrar tu caballo
Florencio afiló el cuchillo
Para sangrar tu caballo
Florencio afiló el cuchillo
Para sangrar a tu caballo)

El jefe le dijo a Florencio
Para poner fin al matungo
Que ya no es bueno para nada
No mereces caminar en el mundo
La frase se hundió en el pecho
Y el viejo no dijo nada
Y fue a afilar un cuchillo
Como quien toma un camino

Encontraron a Florencio muerto
Por encima de tu caballo
Alguien que caminó en el campo
Vi un centauro sangriento
Caído en la misma arcilla
Volver a la misma tierra
Eso le debe tanto al caballo
Y tanto el Florencio Guerra

Escrita por: Luiz Carlos Borges / Mauro Ferreira