Orélia
Caminheiro sem destino
O destino é Deus quem dá
Sempre em paz comigo mesmo
Coração só pra cantar
Um xamego hoje aqui
Amanhã, um dengo acolá
E o pó das estrada apagando
Os xodós que eu tive por lá
Foi entonce que ela surgiu
Tava escrito Orélia chegar
Orélia, ai, ai, Orélia
Só de olhar teu olhar magneto
Vi logo o meu fim
Que paixão, foi um choque da peste
Meu corpo tremeu que nem curumim
Orélia, ai, ai, Orélia
Ai, bichinha, se tu me deixar
Vai ser muito ruim
Faço arte no leste e no oeste
No sul, no nordeste
Dou cabo de mim
Orélia
Zwerver zonder doel
Het lot is wat God je geeft
Altijd in vrede met mezelf
Hart alleen om te zingen
Een knuffel hier vandaag
Morgen een zoen daar
En het stof van de wegen vervaagt
De schatten die ik daar had
Toen verscheen zij ineens
Het was geschreven dat Orélia zou komen
Orélia, ai, ai, Orélia
Slechts door jouw magnetische blik
Zag ik meteen mijn einde
Wat een passie, het was een schok van jewelste
Mijn lichaam trilde als een kind
Orélia, ai, ai, Orélia
Oh, schatje, als je me verlaat
Zal het heel slecht zijn
Ik maak kunst in het oosten en het westen
In het zuiden, in het noordoosten
Ik maak het mezelf moeilijk