Asa Branca
Quando olhei a terra ardendo
Quá fogueira de São João
Eu perguntei a Deus do céu: Ai
Por que tamanha judiação?
Que braseiro, que fornalha
Nem um pé de plantação
Por falta d'água, perdi meu gado
Morreu de sede meu alazão
Por falta d'água, perdi meu gado
Morreu de sede meu alazão
Inté mesmo a asa branca
Bateu asas do sertão
Entonce eu disse: Adeus, Rosinha
Guarda contigo meu coração
Entonce eu disse: Adeus, Rosinha
Guarda contigo meu coração
Hoje longe, muitas légua
Numa triste solidão
Espero a chuva cair de novo
Pra mim voltar pro meu sertão
Espero a chuva cair de novo
Pra mim voltar pro meu sertão
Quando o verde dos teus olho
Se espalhar na plantação
Eu te asseguro, não chore não, viu?
Que eu voltarei, viu, meu coração?
Eu te asseguro, não chore não, viu?
Que eu voltarei, viu, meu coração?
Witte Vleugel
Toen ik de brandende aarde zag
Als een vuur van Sint-Jan
Vroeg ik aan God in de lucht: Ai
Waarom zo'n grote ellende?
Wat een hitte, wat een oven
Geen enkel gewas meer te zien
Door gebrek aan water verloor ik mijn vee
Mijn schimmel stierf van de dorst
Door gebrek aan water verloor ik mijn vee
Mijn schimmel stierf van de dorst
Zelfs de witte vleugel
Vloog weg uit het binnenland
Toen zei ik: Vaarwel, Rosinha
Bewaar mijn hart bij jou
Toen zei ik: Vaarwel, Rosinha
Bewaar mijn hart bij jou
Vandaag ver weg, vele mijlen
In een treurige eenzaamheid
Wacht ik tot de regen weer valt
Om terug te keren naar mijn binnenland
Wacht ik tot de regen weer valt
Om terug te keren naar mijn binnenland
Wanneer het groen van jouw ogen
Zich verspreidt over het gewas
Ik verzeker je, huil niet, hoor?
Want ik kom terug, hoor, mijn hart?
Ik verzeker je, huil niet, hoor?
Want ik kom terug, hoor, mijn hart?