395px

Milonga van Duizend Kleuren

Luiz Marenco

Milonga de Mil Colores

Há três pinhos ressongando
Nesta milonga ponteada
E a noite outonal tranqueando
Reponta a voz afinada
O som de bordões e primas
Que se arranchou no galpão
Quarteia acordes e rimas
No parto de uma canção

Notas dolentes e graves
Vão se aninhando, com calma
Em acalantos suaves
Plantando a paz dentro d'alma
Os duendes das labaredas
Com seu encanto e magia
Desnudam os véus e sedas
Ao desposar a poesia

Milonga de Mil Colores
Que aquece e clareia as noites
Vem abrandar minhas dores
E me livrar dos açoites
Milonga de mil matizes
Que empresta a beleza às flores
Vem fechar mi'as cicatrizes
E me arrancar dos rancores

A sons de rios e cascatas
Amadrinhando os enredos
E as cordas solam, cordatas
Sob o comando dos dedos
Enquanto a noite desliza
Pontilhada de luzeiros
A luz do canto eterniza
O lume de seus candeeiros

E quando a barra do dia
Espreguiça seus albores
Desfaz-se o tom de magia
Descortinando os labores
É a vez de encarar a lida
Que também tem seus encantos
Pra os que enfrentam a vida
Sem queixas, mágoas e prantos

Milonga van Duizend Kleuren

Er staan drie dennen te weerklinken
In deze milonga, zo fijn
En de herfstnacht die ons omringt
Brengt de stem weer in lijn
Het geluid van snaren en klanken
Die zich nestelen in de schuur
Vormen akkoorden en rijen
Bij de geboorte van een lied

Zachte en zware noten
Vinden hun weg, heel kalm
In zachte wiegeliederen
Planten de vrede in de ziel
De elfjes van de vlammen
Met hun charme en magie
Ontbloten de sluiers en zijde
Bij het huwen van de poëzie

Milonga van Duizend Kleuren
Die de nachten verwarmt en verlicht
Kom mijn pijn verzachten
En bevrijd me van de slagen
Milonga van duizend tinten
Die de bloemen schoonheid geeft
Kom mijn littekens sluiten
En haal me weg van de wrok

Met de klanken van rivieren en watervallen
Die de verhalen omarmen
En de snaren spelen, zoet
Onder de leiding van de vingers
Terwijl de nacht glijdt
Gevlekt met lichtjes
De licht van het gezang vereeuwigt
Het vuur van zijn lantaarns

En wanneer de dageraad
Zijn stralen uitstrekt
Verdwijnt de toonsoort van magie
En onthult de arbeid
Het is tijd om de strijd aan te gaan
Die ook zijn charmes heeft
Voor degenen die het leven trotseren
Zonder klachten, verdriet en tranen

Escrita por: Nenito Sarturi, Luiz Cardoso