Viespeuk
Overdag op mijn kantoor gaat alles goed
Ik orden ordners ordelijk, zoals het moet
Ik voel me Henry Ford in 't klein
Bestel carbons bij het dozijn
En voer gesprekken met Berlijn
'Ach bitte nein, Herr Schulz, ach bitte nein'
Maar 's avonds op mijn kamer
Als ik langzaam lig op bed
Komt mijn ware aard weer boven
Hoe ik me ook verzet
kertosäe:
Ik ben een viespeuk in het diepst van mijn gedachten
De here wereld is voor mij een groot boudoir
Waar boerenknechts en hertoginnen
Spelevaren op hun zinnen
Elkaar hartstochtelijk beminnen
En dan adieu cherie en au revoir
En dan adieu cherie en au revoir
Ik was als jongetje de vieste van mijn klas
Deed 's woensdagsmiddags voor de schooldeur zo een plas
Maar later, in mijn puberteit
Raakte ik mijn bravoure wel kwijt
Als door mijn vrienden werd gevrijd
Zat ik alleen en vrat me op van spijt
Dan lag ik languit op mijn bed
En las het Hooglied in het geniep
Ik was een heel erg stil watertje
Erg vies en heel erg diep
kertosäe
Op mijn kamer staat de Venus van Milo
Zonder ledematen, maar de rest is zo
Die knijp ik stiekem in der wang
Of'k zet symbolen op het behang
Of ik jaag mijn hospita op stang
Door vieze woorden te gaan schreeuwen op de gang
Daarna bekijk ik foto's uit de la van mijn bureau
En ten slotte ga ik slapen met de Venus van Milo
kertosäe
Viespeuk
Durante el día en mi oficina todo va bien
Ordeno carpetas de manera ordenada, como debe ser
Me siento como Henry Ford en pequeño
Pido carbones por docena
Y tengo conversaciones con Berlín
'Oh por favor no, Herr Schulz, oh por favor no'
Pero por la noche en mi habitación
Cuando lentamente me acuesto en la cama
Mi verdadera naturaleza vuelve a surgir
No importa cuánto me resisto
Estribillo:
Soy un viespeuk en lo más profundo de mis pensamientos
El mundo exterior es para mí un gran boudoir
Donde campesinos y duquesas
Navegan en sus sentidos
Se aman apasionadamente
Y luego adiós querida y au revoir
Y luego adiós querida y au revoir
Cuando era niño, era el más sucio de mi clase
Hacía pipí frente a la puerta de la escuela los miércoles por la tarde
Pero más tarde, en mi pubertad
Perdí mi valentía
Cuando mis amigos tenían novias
Yo estaba solo y me consumía de arrepentimiento
Luego me acostaba en mi cama
Y leía el Cantar de los Cantares en secreto
Era un agua muy tranquila
Muy sucia y muy profunda
Estribillo
En mi habitación está la Venus de Milo
Sin extremidades, pero el resto está ahí
La aprieto disimuladamente en la mejilla
O pongo símbolos en la pared
O molesto a mi casera
Gritando palabras sucias en el pasillo
Luego miro fotos en el cajón de mi escritorio
Y finalmente me acuesto a dormir con la Venus de Milo
Estribillo