Sentir
Abre la puerta, no digas nada,
deja que entre el sol.
Deja de lado los contratiempos,
tanta fatalidad
porque creo en ti cada mañana
aunque a veces tú no creas nada.
Abre tus alas al pensamiento
y déjate llevar;
vive y disfruta cada momento
con toda intensidad
porque creo en ti cada mañana
aunque a veces tú no creas nada.
Sentir que aún queda tiempo
para intentarlo, para cambiar tu destino.
Y tú, que vives tan ajeno,
nunca ves más allá
de un duro y largo invierno.
Abre tus ojos a otras miradas
anchas como la mar.
Rompe silencios y barricadas,
cambia la realidad
porque creo en ti cada mañana
aunque a veces tú no creas nada.
Sentir que aún queda tiempo
para intentarlo, para cambiar tu destino...
Abre la puerta, no digas nada...
Voelen
Open de deur, zeg niets,
laat de zon binnen.
Laat de tegenslagen achter je,
zo veel fatale dingen
want ik geloof in jou elke ochtend
ook al geloof jij soms in niets.
Open je vleugels voor de gedachten
en laat je meevoeren;
leef en geniet van elk moment
met volle intensiteit
want ik geloof in jou elke ochtend
ook al geloof jij soms in niets.
Voelen dat er nog tijd is
om het te proberen, om je lot te veranderen.
En jij, die zo ver weg leeft,
ziet nooit verder
dan een harde en lange winter.
Open je ogen voor andere blikken
breed als de zee.
Doorbreek stiltes en barricades,
verander de realiteit
want ik geloof in jou elke ochtend
ook al geloof jij soms in niets.
Voelen dat er nog tijd is
om het te proberen, om je lot te veranderen...
Open de deur, zeg niets...
Escrita por: Luz Casal / Pablo Sycet