395px

Gongoli (2012)

Álvaro Díaz

Gongoli (2012)

Yeah, verso que hacía falta en mi canción
Obra de arte que resalta en la exhibición
Color que le da vida a mi pintura
Jugo dulzoso que me quita la amargura

En mar pica'o eres mi barquito de vela
Mi bella Isabela, palito blanco pa' mi Nutella
Estrellas brillan cuando te tengo de frente
Los planetas se alinean si me enseñas tus dientes

Con luces de colores, por tu sonrisa
Frío rico que le decimos brisa
Mi piel erizas, sin que la roces
Que me pones a hablar el idioma de los dioses

Eres dulce de coco que del suelo me eleva
Y me lleva a lo más alto, sin escaleras
Quiero dibujarte un nido de pichoncitos
Pa' ahí vivir contigo hasta que seamos viejitos, yo

Sembré algodón y coseché una nube
Para construirte una casita en el cielo
(Y ahí vivir, y ahí morir, enrolladito a ti como un gongolí)
Sembré algodón y coseché una nube

Para construirte una casita en el cielo
(Y ahí vivir, y ahí morir, enrolladito a ti como un gongolí)
Te regalo mil rayos de Sol
Esta poesía con sabor a girasol

Tu mirada despertó en mis ojos la curiosidad
Y me robó los pantalones con facilidad
Vamos todos los días a bañarnos con vasitos
Y toa' las noches hacer reuniones de ombligitos

Unir tu carne y la mía pa' hacer taquitos
Pa' de tu cuerpo amanecer pegadito
Yo quiero driftear por las curvas de tu cuerpo
En un carro japonés con el sunroof abierto

Y quiero flotar contigo en el aire usando retro'
Cantarte al oído pa' que vibre tu esqueleto
Tú eres limón pa' mi tequila
Una barquilla de poesía

El corazón se infla cuando mezclas
Tus labios con los míos crea una armonía perfecta
Sembré algodón y coseché una nube
Para construirte una casita en el cielo

(Y ahí vivir, y ahí morir, enrolladito a ti como un gongolí)
Sembré algodón y coseché una nube
Para construirte una casita en el cielo
(Y ahí vivir, y ahí morir, enrolladito a ti como un gongolí

Gongoli (2012)

Ja, een vers dat ontbrak in mijn lied
Een kunstwerk dat opvalt in de tentoonstelling
Kleur die leven geeft aan mijn schilderij
Zoete sap dat mijn bitterheid weghaalt

In de zee ben jij mijn zeilbootje
Mijn mooie Isabela, een wit stokje voor mijn Nutella
Sterren stralen als ik je recht in de ogen kijk
De planeten lijnen zich uit als je me je tanden laat zien

Met kleurenlichten, door je glimlach
Heerlijke kou die we bries noemen
Mijn huid staat rechtop, zonder dat je me aanraakt
Want je laat me de taal van de goden spreken

Jij bent kokoszoet die me van de grond tilt
En me naar de hoogste toppen brengt, zonder trappen
Ik wil je een nestje van kuikentjes tekenen
Om daar met jou te leven tot we oud zijn, ik

Ik plantte katoen en oogstte een wolk
Om je een huisje in de lucht te bouwen
(En daar leven, en daar sterven, gewikkeld om jou als een gongolí)
Ik plantte katoen en oogstte een wolk

Om je een huisje in de lucht te bouwen
(En daar leven, en daar sterven, gewikkeld om jou als een gongolí)
Ik geef je duizend zonnestralen
Deze poëzie met de smaak van zonnebloem

Jouw blik wekte nieuwsgierigheid in mijn ogen
En stal gemakkelijk mijn broek
Laten we elke dag samen gaan baden met bekertjes
En elke nacht ombligito-bijeenkomsten houden

Onze lichamen samenvoegen om taco's te maken
Om 's ochtends aan jouw lichaam vast te plakken
Ik wil driften over de rondingen van jouw lichaam
In een Japanse auto met het dak open

En ik wil met jou in de lucht zweven met retro'
Je in je oor zingen zodat je skelet trilt
Jij bent citroen voor mijn tequila
Een hoorntje vol poëzie

Het hart zwelt op als je mengt
Jouw lippen met de mijne creëren een perfecte harmonie
Ik plantte katoen en oogstte een wolk
Om je een huisje in de lucht te bouwen

(En daar leven, en daar sterven, gewikkeld om jou als een gongolí)
Ik plantte katoen en oogstte een wolk
Om je een huisje in de lucht te bouwen
(En daar leven, en daar sterven, gewikkeld om jou als een gongolí)

Escrita por: Álvaro Díaz