W Moim Snie
pakuje resztki tego
co z nas pozostalo
pluszowe maskotki i zdjecia
wiersze twoje i zapach twoj
co dnia powtarzam sobie
ze postapilismy slusznie
a jednak brakuje mi ciebie
dworzec w moim miescie
ciagle czeka na ciebie
dzis mi sie nawet przysnilo
ze nigdy miedzy nami nic nie bylo
znam cie
widzialam jak kochales sie
ze mna w moim snie
park jeszcze teskni za toba
lisci opadly juz z drzew
pociagi przychodza i odchodza
przywiozly ze soa pierwszy snieg
znam cie
widzialam jak kochales sie
ze mna w moim snie
wiatr poplatal nasze drogi
wiatr co kiedys byl o
ddechem mym na ustach twych
ogien spalil nasze serca
zar co kiedys swiatlem byl
w oczach twych spojrzeniu twym
nie pamietam juz prawie nic
z naszych nocy i dni
nie pamietam juz prawie ich
pocalunkow twych
dziwna jestem jak na kogos
kto mowi ze wszystko jest ok
samotna jak ksiezyc
pragne czasem wiecznie spac
co dnia tlumie w sobie caly strach
bo wciaz brakuje mi ciebie
znam cie
widzialam jak kochales sie
ze mna w moim snie
wiatr poplatal nasze drogi
wiatr co kiedys byl
oddechem mym na ustach twych
ogien spalil nasze serca
zar co kiedys swiatlem byl
w oczach twych spojrzeniu twym
En Mi Sueño
empaco los restos de eso
lo que quedó de nosotros
tiernos peluches y fotos
tus poemas y tu aroma
cada día me repito
que hicimos lo correcto
pero aún te echo de menos
e
e
la estación en mi ciudad
siempre espera por ti
hoy incluso soñé
que nunca hubo nada entre nosotros
te conozco
te vi amándote
conmigo en mi sueño
el parque aún te extraña
las hojas ya cayeron de los árboles
los trenes llegan y se van
trajeron consigo la primera nieve
te conozco
te vi amándote
conmigo en mi sueño
el viento enredó nuestros caminos
el viento que una vez fue
mi aliento en tus labios
el fuego quemó nuestros corazones
la pasión que una vez fue luz
en tus ojos, en tu mirada
casi no recuerdo nada
de nuestras noches y días
casi no recuerdo
tus besos
me siento extraña
como alguien
que dice que todo está bien
solitaria como la luna
a veces deseo dormir eternamente
cada día sofoco todo el miedo en mí
porque aún te echo de menos
te conozco
te vi amándote
conmigo en mi sueño
el viento enredó nuestros caminos
el viento que una vez fue
mi aliento en tus labios
el fuego quemó nuestros corazones
la pasión que una vez fue luz
en tus ojos, en tu mirada