395px

Agnieszka

Lzy

Agnieszka

Było ciepłe lato, choć czasem padało
Dużo wina się piło i mało się spało
Tak zaczęła się wakacyjna przygoda
On był jeszcze młody i ona była młoda

Zakochani przy świetle księżyca nocami
Chodzili długimi leśnymi ścieżkami
Tak mijały tygodnie, lecz rozstania nadszedł czas
Zawsze mówił jedno zdanie: Moje śliczne Ty kochanie

Ostatniego dnia tych pamiętnych wakacji
Kochali się namiętnie w męskiej ubikacji
I przysięgli przed Bogiem miłość wzajemną
Że za rok się spotkają i na zawsze ze sobą już będą

Tęsknił za nią i pisał do niej listy miłosne
W samotności przeżył jesień, zimę, wiosnę
Nie wytrzymał do wakacji, postanowił ją odwiedzić
Bo nie dostał już dawno od niej żadnej odpowiedzi

Gdy przyjechał do jej domu po dość długiej podróży
Cieszył się, że ją zobaczy, w końcu tyle dla niej znaczył
Lecz, gdy ona go ujrzała szybko się schowała
Drzwi mu matka otworzyła i tak mu powiedziała

Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
O nie, nie, nie
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
O nie, o nie, nie, nie
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka

Rozczarował się, bo takie są zawody miłosne
Cierpiał całą jesień, zimę, no i wiosnę
A gdy przeszło mu zupełnie pojechał na wakacje
W tamto miejsce, by zobaczyć tę pamiętną ubikację

Tak się stało, że przypadkiem ona też tam była
Ucieszyła się ogromnie, gdy go tylko zobaczyła
Zapytała się, czy w sercu jego jest jeszcze Agnieszka
Odpowiedział jednym zdaniem: Moje śliczne Ty kochanie

Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
O nie, nie, nie
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
O nie, o nie, nie, nie
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka

Agnieszka

Era un verano cálido, aunque a veces llovía
Se bebía mucho vino y se dormía poco
Así comenzó la aventura de las vacaciones
Él era aún joven y ella también era joven

Enamorados bajo la luz de la luna por las noches
Caminaban por largos senderos en el bosque
Así pasaron las semanas, pero llegó el momento de separarse
Siempre decía una frase: Mi hermosa, cariño

En el último día de esas memorables vacaciones
Se amaron apasionadamente en el baño de hombres
Y juraron ante Dios amor mutuo
Que se encontrarían en un año y que siempre estarían juntos

La extrañaba y le escribía cartas de amor
En soledad vivió el otoño, el invierno, la primavera
No pudo esperar hasta las vacaciones, decidió visitarla
Porque hacía tiempo que no recibía respuesta de ella

Cuando llegó a su casa tras un largo viaje
Se alegró de verla, al fin significaba tanto para ella
Pero cuando ella lo vio, rápidamente se escondió
Su madre le abrió la puerta y le dijo así

Agnieszka ya no vive aquí desde hace tiempo
Oh no, no, no
Agnieszka ya no vive aquí desde hace tiempo
Agnieszka ya no vive aquí desde hace tiempo
Oh no, oh no, no, no
Agnieszka ya no vive aquí desde hace tiempo

Se decepcionó, porque así son los desamores
Sufrió todo el otoño, el invierno, y la primavera
Y cuando ya se le pasó, se fue de vacaciones
A ese lugar, para ver aquel baño memorable

Así sucedió que por casualidad ella también estaba allí
Se alegró enormemente al verlo
Le preguntó si en su corazón aún había Agnieszka
Él respondió con una frase: Mi hermosa, cariño

Agnieszka ya no vive aquí desde hace tiempo
Oh no, no, no
Agnieszka ya no vive aquí desde hace tiempo
Agnieszka ya no vive aquí desde hace tiempo
Oh no, oh no, no, no
Agnieszka ya no vive aquí desde hace tiempo

Escrita por: Anna Wyszkoni, Adam Konkol, Arkadiusz Dzierżawa, Adrian Wieczorek, Dawid Krzykała, Rafał Trzaskalik