Agnieszka
Było ciepłe lato, choć czasem padało
Dużo wina się piło i mało się spało
Tak zaczęła się wakacyjna przygoda
On był jeszcze młody i ona była młoda
Zakochani przy świetle księżyca nocami
Chodzili długimi leśnymi ścieżkami
Tak mijały tygodnie, lecz rozstania nadszedł czas
Zawsze mówił jedno zdanie: Moje śliczne Ty kochanie
Ostatniego dnia tych pamiętnych wakacji
Kochali się namiętnie w męskiej ubikacji
I przysięgli przed Bogiem miłość wzajemną
Że za rok się spotkają i na zawsze ze sobą już będą
Tęsknił za nią i pisał do niej listy miłosne
W samotności przeżył jesień, zimę, wiosnę
Nie wytrzymał do wakacji, postanowił ją odwiedzić
Bo nie dostał już dawno od niej żadnej odpowiedzi
Gdy przyjechał do jej domu po dość długiej podróży
Cieszył się, że ją zobaczy, w końcu tyle dla niej znaczył
Lecz, gdy ona go ujrzała szybko się schowała
Drzwi mu matka otworzyła i tak mu powiedziała
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
O nie, nie, nie
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
O nie, o nie, nie, nie
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
Rozczarował się, bo takie są zawody miłosne
Cierpiał całą jesień, zimę, no i wiosnę
A gdy przeszło mu zupełnie pojechał na wakacje
W tamto miejsce, by zobaczyć tę pamiętną ubikację
Tak się stało, że przypadkiem ona też tam była
Ucieszyła się ogromnie, gdy go tylko zobaczyła
Zapytała się, czy w sercu jego jest jeszcze Agnieszka
Odpowiedział jednym zdaniem: Moje śliczne Ty kochanie
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
O nie, nie, nie
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
O nie, o nie, nie, nie
Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka
Agnieszka
Het was een warme zomer, soms viel er regen
Er werd veel wijn gedronken en weinig geslapen
Zo begon het zomerse avontuur
Hij was nog jong en zij was ook jong
Verliefden onder het maanlicht 's nachts
Wandelden langs lange bospaden
Zo gingen de weken voorbij, maar het afscheid kwam
Hij zei altijd één zin: Mijn mooie schat
Op de laatste dag van die gedenkwaardige vakantie
Hielden ze intens van elkaar in het mannen toilet
En zwoeren voor God hun wederzijdse liefde
Dat ze elkaar volgend jaar zouden zien en voor altijd samen zouden zijn
Hij miste haar en schreef haar liefdesbrieven
In eenzaamheid beleefde hij de herfst, winter, lente
Hij kon het niet tot de vakantie uithouden, besloot haar te bezoeken
Want hij had al lang geen antwoord meer van haar gekregen
Toen hij na een lange reis bij haar huis aankwam
Was hij blij haar te zien, hij betekende zoveel voor haar
Maar toen zij hem zag, verstopte ze zich snel
Zijn moeder opende de deur en zei tegen hem
Agnieszka woont hier al lang niet meer
Oh nee, nee, nee
Agnieszka woont hier al lang niet meer
Agnieszka woont hier al lang niet meer
Oh nee, oh nee, nee, nee
Agnieszka woont hier al lang niet meer
Hij was teleurgesteld, want zo zijn de liefdesverdriet
Hij leed de hele herfst, winter, en ook de lente
En toen het hem helemaal voorbij was, ging hij op vakantie
Naar die plek, om dat gedenkwaardige toilet te zien
Het gebeurde dat zij daar toevallig ook was
Ze was enorm blij toen ze hem zag
Ze vroeg of er nog steeds Agnieszka in zijn hart was
Hij antwoordde met één zin: Mijn mooie schat
Agnieszka woont hier al lang niet meer
Oh nee, nee, nee
Agnieszka woont hier al lang niet meer
Agnieszka woont hier al lang niet meer
Oh nee, oh nee, nee, nee
Agnieszka woont hier al lang niet meer
Escrita por: Anna Wyszkoni, Adam Konkol, Arkadiusz Dzierżawa, Adrian Wieczorek, Dawid Krzykała, Rafał Trzaskalik