Canción de invierno
Tú querías una canción,
querías una balada eterna que te viera envejecer,
que te vistiera temprano
y te desnudara al anochecer.
Tú querías una canción,
una demasiado lenta y que hablara de amor.
Que durara por siempre
y que no dijera adiós...
Yo te canté una simple canción de invierno
para soñar esperando que volviera el sol.
Yo no hice más que una suave canción de invierno.
Nunca dije de cantarla los dos.
Nunca dije para siempre.
Oíste armonías imaginarias.
Soñaste melodías que a mi me ataban
para llenar el vacío en tu canción
pero yo ya no estaba.
Yo te canté una simple canción de invierno
para soñar esperando que volviera el sol.
Yo no hice más que una suave canción de invierno.
Nunca dije de cantarla los dos.
Nunca dije para siempre.
Winterlied
Jij wilde een lied,
je wilde een eeuwige ballade die je zou zien verouderen,
je wilde je vroeg aankleden
en je 's avonds weer uitkleden.
Jij wilde een lied,
eentje dat te langzaam was en over liefde sprak.
Dat voor altijd zou duren
en geen afscheid zou nemen...
Ik zong je een simpel winterlied
om te dromen in de hoop dat de zon terugkwam.
Ik deed niet meer dan een zacht winterlied maken.
Ik heb nooit gezegd dat we het samen zouden zingen.
Ik heb nooit voor altijd gezegd.
Je hoorde denkbeeldige harmonieën.
Je droomde van melodieën die mij aan jou bonden
om de leegte in jouw lied te vullen
maar ik was er al niet meer.
Ik zong je een simpel winterlied
om te dromen in de hoop dat de zon terugkwam.
Ik deed niet meer dan een zacht winterlied maken.
Ik heb nooit gezegd dat we het samen zouden zingen.
Ik heb nooit voor altijd gezegd.