395px

Echo's Van Mij

M83

Echoes Of Mine

Il est tard. je cherche mon autre chez-moi
Et je prends un chemin que je ne connais pas:
Un petit sentier qui longe les usines et la ville entre-coupant par la forêt.
Je commence à peine à entrevoir la nature
Lorsque tout d'un coup, la nuit tombe.
Je suis plongée dans un monde de silence
Pourtant je n'ai pas peur.
Je m'endors quelques minutes, tout au plus
Et quand je me réveille.
Le soleil est là et la forêt brille d'une lumière éclatante.

Je reconnais cette forêt.
Ce n'est pas une forêt ordinaire
C'est une forêt de souvenirs.
Mes souvenirs.
Cette rivière blanche et sonore
Mon adolescence.
Ces grands arbres
Les hommes que j'ai aimés.
Ces oiseaux qui volent, au loin, mon père disparu.
Mes souvenirs ne sont plus des souvenirs.
Ils sont là, vivants, près de moi
Ils dansent et m'enlacent
Chantent et me sourient.

Je regarde mes mains.
Je caresse mon visage
Et j'ai 20 ans.
Et j'aime comme je n'ai jamais aimé.

Echo's Van Mij

Het is laat. Ik zoek mijn ander thuis
En ik neem een pad dat ik niet ken:
Een klein pad dat langs de fabrieken en de stad slingert, door het bos snijdend.
Ik begin net de natuur te ontwaren
Wanneer plots de nacht valt.
Ik ben ondergedompeld in een wereld van stilte
Toch ben ik niet bang.
Ik val een paar minuten in slaap, hooguit
En wanneer ik weer wakker word.
De zon is daar en het bos straalt in een schitterend licht.

Ik herken dit bos.
Het is geen gewoon bos
Het is een bos van herinneringen.
Mijn herinneringen.
Die witte en sonore rivier
Mijn jeugd.
Die grote bomen
De mannen van wie ik hield.
Die vogels die vliegen, in de verte, mijn verdwenen vader.
Mijn herinneringen zijn geen herinneringen meer.
Ze zijn daar, levend, dichtbij mij
Ze dansen en omarmen me
Zingen en glimlachen naar me.

Ik kijk naar mijn handen.
Ik strijk over mijn gezicht
En ik ben 20 jaar.
En ik hou van zoals ik nog nooit heb gehouden.

Escrita por: Justin Meldal-Johnsen, Brad Laner, Morgan Kibby, Anthony Gonzalez, Yan Gonzalez