Cafe Maur
Czy mógłbyś żyć beze mnie powiedz
Czy mógłbyś odejść powiedz odejść
Tak często śni się nam to samo
To niemożliwe niemożliwe
Powiedz
Morze się burzy i ciemnieje
Plaża zapada pod stopami
Rośnie niepewność roztargnienie
Zła cisza ścina w żyłach krew
Dlatego pytam co się stało
Jesteś a jakby cię nie było
Czemu zamykasz przy mnie twarz
Dlaczego dręczysz naszą miłość
Powiedz
Dlatego pytam co się stało
Jesteś a jakby cię nie było
I skąd przychodzi do mnie strach
I lęk że coś się utraciło
Café Maur
¿Podrías vivir sin mí, dime
¿Podrías irte, dime, irte?
Tan a menudo soñamos lo mismo
Es imposible, imposible
Dime
El mar se agita y oscurece
La playa se hunde bajo mis pies
Crece la incertidumbre, la distracción
Un mal silencio corta la sangre en mis venas
Por eso pregunto qué ha pasado
Estás, pero como si no estuvieras
¿Por qué cierras tu rostro junto a mí?
¿Por qué atormentas nuestro amor?
Dime
Por eso pregunto qué ha pasado
Estás, pero como si no estuvieras
¿Y de dónde viene este miedo en mí?
Y el temor de que algo se ha perdido