Zeerover Jenny
Ik loop en ik ren
En ik draag als een paard
Om de heren te bedienen
Ik neem wat ik krijg
En ik zeg "dank je wel"
En men lacht met mijn vodden
En dit vieze hotel
Niemand schijnt mij te kennen
Niemand schijnt mij te kennen
Maar vannacht zal men eindelijk weten
Waarom ik zo lang heb gewacht
Waarom ik zo lang heb gezwegen
Wie ik ben en wie ik was
Op een schip met acht zeilen
En duizend matrozen
Heb ik gewacht
De kanonnen brullen
Men roept en men schreeuwt
De kerken, de huizen branden
Er liggen lijken langs de straten
En de mensen schreeuwen moord
En ze lopen voor hun leven
En ze vluchten naar de poort
Wie heeft de poort gesloten?
Wie heeft de poort gesloten?
En ik kijk lachend door mijn venster
Naar de ratten beneden in de straat
Ik hoor hen vragen, hoor hen denken
Waarom blijft haar huis gespaard?
Op het schip met acht zeilen
En duizend matrozen
Wappert mijn vlag
Dan springen mijn duizend
Matrozen aan land
Met messen en geweren
En ze grijpen wie nog leeft
En ze vangen wie nog rent
Want iedereen moet sterven
Ze hebben mij herkend
Iedereen moet sterven
Iedereen moet sterven
Ze knielen bevend aan mijn voeten
Ze kussen smekend mijn hand
Ik klim aan boord en geef het teken
Hun koppen rollen in het zand
En mijn schip met acht zeilen
En duizend matrozen
Verdwijnt in de nacht
Jenny la Pirata
Yo camino y corro
Y me visto como un caballo
Para servir a los caballeros
Tomo lo que recibo
Y digo 'gracias'
Y se ríen de mis harapos
Y de este sucio hotel
Nadie parece conocerme
Nadie parece conocerme
Pero esta noche finalmente sabrán
Por qué he esperado tanto
Por qué he guardado silencio tanto tiempo
Quién soy y quién era
En un barco con ocho velas
Y mil marineros
He esperado
Los cañones rugen
Gritan y vociferan
Las iglesias, las casas arden
Hay cadáveres en las calles
Y la gente grita asesinato
Y corren por sus vidas
Y huyen hacia la puerta
¿Quién cerró la puerta?
¿Quién cerró la puerta?
Y yo miro riendo desde mi ventana
A las ratas abajo en la calle
Los escucho preguntar, los escucho pensar
¿Por qué su casa sigue en pie?
En el barco con ocho velas
Y mil marineros
Mi bandera ondea
Entonces mis mil
Marineros saltan a tierra
Con cuchillos y pistolas
Y atrapan a los que aún viven
Y capturan a los que aún corren
Porque todos deben morir
Me han reconocido
Todos deben morir
Todos deben morir
Se arrodillan temblando a mis pies
Me besan suplicantes la mano
Subo a bordo y doy la señal
Sus cabezas ruedan en la arena
Y mi barco con ocho velas
Y mil marineros
Desaparece en la noche