395px

Durf het aan

Maelo Ruiz

Atrevete

Vives con él, como una estatua con él
Nunca una flor, ni un deseo prohibido
Que te haga vibrar en la piel
Señora de quien, un maniquí de papel
Que teme dejarse llevar
Por miedo a llegarse a romper

Vuelves aquí, siempre regresas a mi
Hay en tus ojos un grito callado
Que aun no se atreve a salir
Me engañas lo se, nunca supiste mentir
Basta de ser la señora
Por que no la amante infiel

Atrévete a sentirte deseada
Atrévete a sentir que hay un hombre en tu cama
Di que soñaste despierta, deja la puerta entreabierta
Deja volar la ilusión, antes que quede muerta

Atrévete a sentirte ser amada
Atrévete a vivir sin pensar en mañana
Aun no te has dado ni cuenta
Que vives la vida a medias
Vive una noche de loca pasión alguna vez

Durf het aan

Je leeft met hem, als een standbeeld bij hem
Nooit een bloem, of een verboden verlangen
Dat je laat trillen op je huid
Dame van wie, een papieren pop
Die bang is om zich te laten gaan
Uit angst om te breken

Je komt hier terug, altijd keer je naar me terug
Er is in je ogen een stille schreeuw
Die nog niet durft te ontsnappen
Je bedriegt me, dat weet ik, je kon nooit goed liegen
Genoeg van het zijn van de dame
Waarom niet de ontrouwe minnares

Durf te voelen dat je gewenst bent
Durf te voelen dat er een man in je bed ligt
Zeg dat je wakker droomde, laat de deur op een kier
Laat de illusie vliegen, voordat het doodgaat

Durf te voelen dat je geliefd bent
Durf te leven zonder aan morgen te denken
Je hebt je nog niet gerealiseerd
Dat je het leven half leeft
Leef een nacht van dolle passie eens