Heroes...
Si è sempre ad aspettare un cenno
quando fingi vita dentro,
gli istanti sono molti, tanti,
a viverli si è spesso lenti;
versi sciolti riecheggiano confusamente
e vecchi miti, distrutti ormai dall'indolenza.
Siamo gocce di un oceano,
specchio delle luci su di noi,
divorati da un anelito
che un giorno un prode cavalier
ci ridia la nostra libertà.
Cristalli di visioni ardenti
s'infrangono in sogni vani
e sconfinati campi spogli
attendono cavalli bianchi.
Siamo gocce di un oceano,
specchio delle luci su di noi,
divorati da un anelito
che un giorno un prode cavalier
ci ridia la nostra libertà
Luci forano la bruma…
Balugina..
Pervenerunt…
Sumus nos heroes temporis
Qui virtutem habent non pro se
Non voluntas habet terminum
Et in nobis timor non, non est
Et in nobis timor non est
Héroes
Siempre estás esperando un guiño
cuando finges la vida dentro
los momentos son muchos, muchos
para vivirlos a menudo son lentos
versos sueltos se hacen eco confusamente
y viejos mitos, destruidos por la indolencia
Somos gotas de un océano
espejo de luces en nosotros
devorado por un anhelo
que un día un poderoso caballero
Devuélvanos nuestra libertad
Cristales de visiones ardientes
se rompen en sueños vanidosos
y campos desnudos sin límites
están esperando caballos blancos
Somos gotas de un océano
espejo de luces en nosotros
devorado por un anhelo
que un día un poderoso caballero
devuélvanos nuestra libertad
Las luces perforan la niebla
Flint
Pervenerunt
Sumus nos heroes temporis
Aquí virtutem habent no pro se
No voluntas habet terminum
Y en los nobis temen a no, no al este
Y en los nobis no temen al este