Atlantia
Memento Homo, quia pulvis es
Et in pulverem reverteris
Memento Homo, quia pulvis es
Et in pulverem reverteris
Si he de naufragar en mi tormenta
Déjame nadar dentro de ti
Todo lo que fui se puso en venta
Todo lo que ame, lo que aprendí
Me quiero morir en tu mirada
Me quiero dormir en el que fui
Nos atrincharemos en tu almohada
Siempre que el destino tenga bien
Hoy la vida baja la persiana
Se venden sonrisas de ocasión
Cerrará el mercado del mañana
Cese del planeta por defunción
Llora el río, soledad
Se desangra de agua el mar
Tose el cielo truenos y luz
Estornuda un alud
En la fe que Cristo nos ha de salvar
En la fe de que él nos ama nos tenemos que agarrar
No al anticonceptivo, es mejor el sida que un condón
Ser gay es una enfermedad, violar a un crío no
Dios es amor, Dios es libertad
¡Oh Jesús! Tú nos das la paz
Dios es la luz, tolerancia y fe
Es un colega, un amigo de verdad
Dios derribó a la Torre de Babel por no creer
Pidió a Abraham sacrificar a su hijo que era de su fe
Inundo la tierra, el diluvio de Dios
Mando a su hijo a morir y el infierno se inventó
Dios es amor, Dios es libertad
¡Oh Jesús! Tú nos traes la paz
Dios es la luz, tolerancia y fe
Es tu colega, un amigo de verdad
Bienaventurados los pobres
Bienaventurado el que es gay
Bienaventurado el que paga
Bienaventurado el que cree
Bienaventurado el parado
Y el que no llega a fin de mes
Bienaventurada la esposa
Bienaventurados los pobres
Bienaventurado el que es gay
Bienaventurado el que paga
Bienaventurado el que cree
Bienaventurado el parado
Y el que no llega a fin de mes
Bienaventurada la esposa
Que soporta golpes de un cerdo
Que recibe mil puñaladas
Con una sonrisa y una oración
Silba una canción la despedida
Recita poemas el adiós
Se maquilla la melancolía
Con nostalgia y polvos de dolor
Más allá del Sol y las estrellas
O entre las esquinas de tu amor
Puede que encontremos otra tierra
Pues la profecía empieza
El infierno se enfrió
Y el cielo se cubrió
De una telaraña gris
De nubes y dolor
Vomitaba un volcán
El bosque se quemó
Desangrábase una flor
Herida por el Sol
Crucificarse decidió, al ver aquel horror
Llora el río, soledad
Se desangra de agua el mar
Tose el cielo truenos y luz
Dibujando oscuridad
Quiero morir en tu mirar
Quiero morir y despertar
Y tenerte junto a mí, amor
Sin ti no puedo estar
Quiero poder recuperar
Todos los sueños que vendí
Por puñados de progreso amor
Perdí mi libertad
El Dorado decidió ir al monte de piedad
A vender o a empeñar todo el oro antes de huir
La Pirámide del Sol se untó crema solar
Para proteger su piel del fuego nuclear
El árbol de la noche triste no deja de reír
Grita el viento, ¿dónde estás?
A la playa que se bebió el mar
Se abre el suelo, ataúd
Construcciones, Fosa Común
Quiero morir en tu mirar
Quiero morir y despertar
Y tenerte junto a mí, amor
Sin ti no puedo estar
Quiero poder recuperar
Todos los sueños que vendí
Por puñados de progreso yo
Perdí mi libertad
Quiero morir en tu mirar
Quiero morir y despertar
Y tenerte junto a mí, amor
Sin ti no puedo estar
Quiero poder recuperar
Todos los sueños que vendí
Por puñados de progreso, yo
Perdí mi libertad
Cierre del planeta, almas en liquidación
Cambio de negocios, fin de civilización
Se ha inundado el infierno
Se ha ahogado el Edén
Se enquistó a la primavera
Y a las flores que les den
Ya no queda ningún recuerdo
Fotogramas del ayer
Quien encarcelara tus besos
En la celda de tu querer
Ya no quedan sueños
Qué difícil es dibujar sonrisas en el corazón
Ya no queda nadie con quien naufragar
Solo queda el ayer
Animas en comunión
Reunión del más allá
Convocados por Satán
Que no para de llorar
Jesucristo con Yahvé
Sin parar de discutir
Ya no hay nada pa' jugar
Ni a quien manejar
El Amazona se ha casado
Con la lava de un volcán
Llora el río, soledad
Se desangra de agua el mar
Tose el cielo truenos y luz
Dibujando oscuridad
Quiero morir en tu mirar
Quiero morir y despertar
Y tenerte junto a mí, amor
Sin ti no puedo estar
Quiero poder recuperar
Todos los sueños que vendí
Por puñados de progreso, amor
Perdí mi libertad
Hay veces que no sé
Si exprimir el Sol
Para sentir calor
Durante miles de años, los seres humanos
Hemos podido disfrutar, del mejor regalo
Que los dioses dieran jamás a ningún ser vivo
La brisa, el viento, el hermano Sol y la hermana Luna
Campos y praderas donde ver crecer a nuestros hijos
Amaneceres bañados con el perfume que estornudan las flores en primavera
Puestas de Sol decoradas por los sueños aun por concebir
Y aunque parezca mentira, inteligencia
Pero el hombre blanco despreció aquel tesoro
Y a medida que la vida le sonreía
Él le contestaba dando patadas al destino
Si alguien lee esta carta, no olvide que el fin de esta civilización
Se debió al egoísmo, codicia e incultura de la raza humana
Los hombres ya no somos mamíferos
El ser humano no se convirtió en depredador
La raza humana somos simplemente un virus
Matamos, crecemos, y nos multiplicamos
Por eso nos extinguimos
Por eso las aguas se tragaron nuestra civilización
La verdadera Atlántida, éramos nosotros
Y por eso dejo escrito esta nota
Para formas de vida inteligente venideras
Cuando los hombres escupen al suelo
Se escupen a sí mismos
Atlantia
Memento Homo, want je bent stof
En tot stof zul je wederkeren
Memento Homo, want je bent stof
En tot stof zul je wederkeren
Als ik moet zinken in mijn storm
Laat me dan binnen jou zwemmen
Alles wat ik was staat te koop
Alles wat ik liefhad, wat ik leerde
Ik wil sterven in jouw blik
Ik wil slapen in wie ik was
We verschansen ons op jouw kussen
Zolang het lot het goed met ons voorheeft
Vandaag sluit het leven de luiken
Er worden glimlachen van de hand gedaan
De markt van morgen sluit zijn deuren
Einde van de planeet door overlijden
De rivier huilt, eenzaamheid
De zee bloedt van water
De lucht hoest donder en licht
Een lawine niest
In het geloof dat Christus ons zal redden
In het geloof dat Hij ons liefheeft, moeten we ons vasthouden
Geen anticonceptie, aids is beter dan een condoom
Homoseksualiteit is een ziekte, een kind verkrachten niet
God is liefde, God is vrijheid
Oh Jezus! Jij geeft ons de vrede
God is het licht, tolerantie en geloof
Hij is een maat, een echte vriend
God heeft de Toren van Babel neergehaald om niet te geloven
Hij vroeg Abraham om zijn zoon te offeren, die was van zijn geloof
Hij overstromde de aarde, de zondvloed van God
Stuurde zijn zoon om te sterven en de hel werd uitgevonden
God is liefde, God is vrijheid
Oh Jezus! Jij brengt ons de vrede
God is het licht, tolerantie en geloof
Hij is jouw maat, een echte vriend
Zalig de armen
Zalig hij die homoseksueel is
Zalig hij die betaalt
Zalig hij die gelooft
Zalig de werkloze
En degene die niet rondkomt
Zalig de vrouw
Zalig de armen
Zalig hij die homoseksueel is
Zalig hij die betaalt
Zalig hij die gelooft
Zalig de werkloze
En degene die niet rondkomt
Zalig de vrouw
Die klappen van een varken verdraagt
Die duizend steken ontvangt
Met een glimlach en een gebed
Een lied fluit het afscheid
Poëzie reciteert het vaarwel
De melancholie wordt opgemaakt
Met nostalgie en pijnpoeder
Voorbij de zon en de sterren
Of tussen de hoeken van jouw liefde
Misschien vinden we een ander land
Want de profetie begint
De hel is afgekoeld
En de hemel is bedekt
Met een grijze spinnenweb
Van wolken en pijn
Een vulkaan braakte
Het bos brandde
Een bloem bloedde
Gewond door de zon
Hij besloot zich te kruisigen, bij het zien van die horror
De rivier huilt, eenzaamheid
De zee bloedt van water
De lucht hoest donder en licht
Tekenend duisternis
Ik wil sterven in jouw blik
Ik wil sterven en ontwaken
En jou naast me hebben, liefde
Zonder jou kan ik niet zijn
Ik wil mijn dromen terugkrijgen
Alle dromen die ik verkocht
Voor handvol vooruitgang, liefde
Verloor ik mijn vrijheid
El Dorado besloot naar de pandjeswinkel te gaan
Om al het goud te verkopen of in te ruilen voor hij vluchtte
De Piramide van de Zon smeerde zonnebrand
Om zijn huid te beschermen tegen de nucleaire brand
De boom van de treurige nacht blijft lachen
De wind schreeuwt, waar ben je?
Naar het strand dat de zee dronk
De grond opent, kist
Bouwsels, massagraf
Ik wil sterven in jouw blik
Ik wil sterven en ontwaken
En jou naast me hebben, liefde
Zonder jou kan ik niet zijn
Ik wil mijn dromen terugkrijgen
Alle dromen die ik verkocht
Voor handvol vooruitgang, ik
Verloor mijn vrijheid
Ik wil sterven in jouw blik
Ik wil sterven en ontwaken
En jou naast me hebben, liefde
Zonder jou kan ik niet zijn
Ik wil mijn dromen terugkrijgen
Alle dromen die ik verkocht
Voor handvol vooruitgang, ik
Verloor mijn vrijheid
Einde van de planeet, zielen in uitverkoop
Wisseling van zaken, einde van de beschaving
De hel is overstroomd
De tuin van Eden is verdronken
De lente is ingekapseld
En de bloemen kunnen het krijgen
Er is geen enkele herinnering meer
Beelden van gisteren
Wie jouw kussen opsloot
In de cel van jouw verlangen
Er zijn geen dromen meer
Hoe moeilijk is het om glimlachen te tekenen in het hart
Er is niemand meer om mee te zinken
Alleen het verleden blijft over
Zielen in gemeenschap
Bijeenkomst van het hiernamaals
Bijeengeroepen door Satan
Die niet stopt met huilen
Jezus Christus met Yahweh
Zonder te stoppen met discussiëren
Er is niets meer om mee te spelen
Of wie te besturen
De Amazone is getrouwd
Met de lava van een vulkaan
De rivier huilt, eenzaamheid
De zee bloedt van water
De lucht hoest donder en licht
Tekenend duisternis
Ik wil sterven in jouw blik
Ik wil sterven en ontwaken
En jou naast me hebben, liefde
Zonder jou kan ik niet zijn
Ik wil mijn dromen terugkrijgen
Alle dromen die ik verkocht
Voor handvol vooruitgang, liefde
Verloor ik mijn vrijheid
Soms weet ik niet
Of ik de zon moet uitknijpen
Om warmte te voelen
Duizenden jaren lang hebben mensen
Kunnen genieten van het beste geschenk
Dat de goden ooit aan een levend wezen gaven
De bries, de wind, de broeder zon en de zuster maan
Velden en weiden waar we onze kinderen zien opgroeien
Zonsopgangen doordrenkt met de geur die de bloemen in de lente niezen
Zonsondergangen versierd door dromen die nog geboren moeten worden
En hoewel het ongelooflijk lijkt, intelligentie
Maar de blanke man verachtte die schat
En naarmate het leven hem toelachte
Beantwoordde hij met schoppen naar het lot
Als iemand deze brief leest, vergeet niet dat het einde van deze beschaving
Te wijten was aan egoïsme, hebzucht en onwetendheid van de mensheid
De mannen zijn geen zoogdieren meer
De mensheid is geen roofdier geworden
De mensheid is gewoon een virus
We doden, groeien en vermenigvuldigen ons
Daarom sterven we uit
Daarom hebben de wateren onze beschaving opgeslokt
De echte Atlantida, dat waren wij
En daarom laat ik deze nota achter
Voor toekomstige intelligente levensvormen
Wanneer de mensen op de grond spugen
Spugen ze op zichzelf.