La Rosa de Los Vientos
Si siembras una ilusión y la riegas con tu amor
Y el agua de la constancia
Brotará en ti una flor y su aroma y su calor
Te arroparán cuando algo vaya mal
Si siembras un ideal en la tierra del quizás
Y lo abonas con la envidia
Será difícil arrancar la maldad
De tu alma, si ha hecho raíz
Y que mi luz te acompañe
Pues la vida es un jardín
Donde lo bueno y lo malo se confunden y es humano
No siempre saber elegir
Y si te sientes perdido
Con tus ojos nos haz de ver
Hazlo con los de tu alma y encontrarás la calma
Tu rosa de los vientos seré
Si siembras una amistad con mimo
Plántala y abónala con paciencia
Pódala con la verdad y trasplántala con fe
Pues necesita tiempo y crecer
Si te embriagas de pasión y no enfrías tu corazón
Tartamudearán tus sentidos y quizás
Hablará solo el calor y no la razón
Es sabio contar hasta diez
Y que mi luz te acompañe
Pues la vida es un jardín
Donde lo bueno y lo malo se confunden y es humano
No siempre saber elegir
Y si te sientes perdido
Con tus ojos nos haz de ver
Hazlo con los de tu alma y encontrarás la calma
Tu rosa de los vientos seré
De Roos van de Winden
Als je een illusie zaait en die water geeft met je liefde
En het water van volharding
Zal er een bloem in jou bloeien en haar geur en haar warmte
Zullen je omarmen als er iets misgaat
Als je een ideaal zaait in de aarde van misschien
En het bemest met jaloezie
Zal het moeilijk zijn om de slechtheid
Uit je ziel te trekken, als het wortel heeft geschoten
En dat mijn licht je vergezelt
Want het leven is een tuin
Waar het goede en het kwade zich vermengen en dat is menselijk
Niet altijd weten te kiezen
En als je je verloren voelt
Met je ogen moet je ons zien
Doe het met de ogen van je ziel en je zult de rust vinden
Jouw roos van de winden zal ik zijn
Als je een vriendschap zaait met zorg
Plant het en bemest het met geduld
Snoei het met de waarheid en verplant het met geloof
Want het heeft tijd nodig om te groeien
Als je dronken wordt van passie en je je hart niet afkoelt
Zullen je zintuigen stotteren en misschien
Zal alleen de warmte spreken en niet de rede
Het is wijs om tot tien te tellen
En dat mijn licht je vergezelt
Want het leven is een tuin
Waar het goede en het kwade zich vermengen en dat is menselijk
Niet altijd weten te kiezen
En als je je verloren voelt
Met je ogen moet je ons zien
Doe het met de ogen van je ziel en je zult de rust vinden
Jouw roos van de winden zal ik zijn
Escrita por: Fernando / José / Kiskilla / Txus di Fellatio / Juan Carlos Marin Lopez / Fernando Ponce de León / Frank / José Andrëa / Mohamed / Sergio Martinez Rubio