395px

Mijn Lichaam en Ik Hebben Geen Contact Meer

Mägo de Oz

Mi Cuerpo y Yo Nos Dejamos de Hablar

Desperté al oír
Mis propios gemidos
Y el olor a sangre
Me hizo recordar

Unas copas, un bar
Y algo en el vino
Que llenó de niebla
Toda mi voluntad

Y su olor aún llevo puesto
Como un okupa en mi piel
Y el dolor que tengo dentro
Es tan fuerte que ni puedo andar

Hay heridas que
En la piel
A veces pueden curar
Pero las del alma
Nunca cicatrizarán

Mi cuerpo y yo nos odiamos
Nos dejamos de hablar
Y desde que él me violó
Solo sé llorar
Solo sé llorar

Desde entonces las noches
Me son eternas
Las caricias yermas
De felicidad

La venganza y la culpa
Velan mis sueños
Y me gritan: Te pudiste resistir más

Pues la piel, si no se riega
Envejece si no bebe amor
Y se secan todas las sonrisas
Si una caricia nace del terror

Hay heridas que
En la piel
A veces pueden curar
Pero las del alma
Nunca cicatrizarán

Mi cuerpo y yo nos odiamos
Nos dejamos de hablar
Y desde que él me violó
Solo sé llorar
Solo sé llorar

Y ahora una vida
Llevo en mi interior
Fruto del odio
Germen del horror

No tengo fuerzas
Estoy seca de amor
Tendremos que irnos los dos

Me obligaste a odiar
Mi cuerpo y mi ser
Me olvidé de vivir

Hay heridas que
En la piel
A veces pueden curar
Pero las del alma
Nunca cicatrizarán

Mi cuerpo y yo nos odiamos
Nos dejamos de hablar
Un no siempre será un no

Hay heridas que
En la piel
A veces pueden curar
Pero las del alma
Nunca cicatrizarán

Mi cuerpo y yo nos odiamos
Nos dejamos de hablar
Y desde que él me violó
Solo sé llorar
Solo sé llorar

Mijn Lichaam en Ik Hebben Geen Contact Meer

Ik werd wakker van het horen
Van mijn eigen gekreun
En de geur van bloed
Maakte me weer herinneren

Een paar drankjes, een bar
En iets in de wijn
Dat vulde met mist
Heel mijn wil

En zijn geur draag ik nog steeds
Als een kraker op mijn huid
En de pijn die ik van binnen heb
Is zo sterk dat ik niet kan lopen

Er zijn wonden die
Op de huid
Soms kunnen genezen
Maar die van de ziel
Zullen nooit helen

Mijn lichaam en ik haten elkaar
We hebben geen contact meer
En sinds hij me heeft verkracht
Weet ik alleen nog maar te huilen
Weet ik alleen nog maar te huilen

Sindsdien zijn de nachten
Eeuwig voor mij
De dorre aanrakingen
Van geluk

Wraak en schuld
Waken over mijn dromen
En schreeuwen naar me: Je had je meer kunnen verzetten

Want de huid, als je die niet voedt
Veroudert als je geen liefde drinkt
En alle glimlachen verdorren
Als een aanraking voortkomt uit angst

Er zijn wonden die
Op de huid
Soms kunnen genezen
Maar die van de ziel
Zullen nooit helen

Mijn lichaam en ik haten elkaar
We hebben geen contact meer
En sinds hij me heeft verkracht
Weet ik alleen nog maar te huilen
Weet ik alleen nog maar te huilen

En nu draag ik een leven
In mijn binnenste
Vrucht van haat
Zaad van horror

Ik heb geen kracht meer
Ik ben droog van liefde
We zullen met z'n tweeën moeten gaan

Je dwong me om te haten
Mijn lichaam en mijn wezen
Ik vergat te leven

Er zijn wonden die
Op de huid
Soms kunnen genezen
Maar die van de ziel
Zullen nooit helen

Mijn lichaam en ik haten elkaar
We hebben geen contact meer
Een nee is altijd een nee

Er zijn wonden die
Op de huid
Soms kunnen genezen
Maar die van de ziel
Zullen nooit helen

Mijn lichaam en ik haten elkaar
We hebben geen contact meer
En sinds hij me heeft verkracht
Weet ik alleen nog maar te huilen
Weet ik alleen nog maar te huilen

Escrita por: