395px

Verbrande Jeugd

Mahmood

Gioventù Bruciata

Che ne sanno loro della violenza?
Chiusa dentro quattro matrimoni
Dove chi ama paga e chi non ama ci ripensa

Che ne sanno loro della Sfinge?
Vista a otto anni con te ridevi ridevi ma mi hanno detto
Che a volte ridere è come fingere

Mettevi in macchina le tue canzoni arabe e
Stonavi e poi mi raccontavi vecchie favole
Correvi nel deserto con lo zaino Invicta ma
Non serve correre se oltre ai soldi non hai più fiato né felicità

C'è qualcosa che non capisco
Come fare un tuffo nel mar rosso
L'ho dimenticato troppo presto
Ma ricordo bene quando mi dicesti: Resto
Persi in una vita incasinata
Se ci pensi a me l'ho complicata
Ripetevi sempre la stessa telefonata
Maledetta questa vostra gioventù bruciata

Che ne sanno loro delle partenze
Se gli addii fossero di moda
Forse saresti primo in tendenze

Giocavo in macchina con la Nintendo e i Pokémon e
Ti lamentavi se io non volevo più parlare
Aprivi il finestrino per buttar la cenere
Non serve a niente nascondere
Con un sorriso la merda che conosco già

C'è qualcosa che non capisco
Come fare un tuffo nel Mar rosso
L'ho dimenticato troppo presto
Ma ricordo bene quando mi dicesti: Resto
Persi in una vita incasinata
Se ci pensi a me l'ho complicata
Ripetevi sempre la stessa telefonata
Maledetta questa vostra gioventù bruciata

Ah

Verbrande Jeugd

Wat weten zij van geweld?
Geketend in vier huwelijken
Waar degene die houdt betaalt en degene die niet houdt zich bedenkt

Wat weten zij van de Sfinx?
Op achtjarige leeftijd met jou lachte je, lachte je maar ze zeiden me
Dat lachen soms is als doen alsof

Je zette je Arabische nummers in de auto en
Je zong vals en vertelde me oude sprookjes
Je rende door de woestijn met je Invicta rugzak maar
Het heeft geen zin om te rennen als je naast geld geen adem of geluk meer hebt

Er is iets wat ik niet begrijp
Als een duik in de Rode Zee
Ik vergat het te vroeg
Maar ik herinner me goed toen je zei: Ik blijf
Verdwaald in een chaotisch leven
Als je erover nadenkt, heb ik het ingewikkeld gemaakt
Je herhaalde altijd hetzelfde telefoontje
Verdomme, deze verbrande jeugd van jullie

Wat weten zij van vertrekken
Als afscheid nemen in de mode was
Misschien zou je dan de eerste zijn in de trends

Ik speelde in de auto met de Nintendo en de Pokémon en
Je klaagde als ik niet meer wilde praten
Je opende het raam om de as weg te gooien
Het heeft geen zin om te verbergen
Met een glimlach de stront die ik al ken

Er is iets wat ik niet begrijp
Als een duik in de Rode Zee
Ik vergat het te vroeg
Maar ik herinner me goed toen je zei: Ik blijf
Verdwaald in een chaotisch leven
Als je erover nadenkt, heb ik het ingewikkeld gemaakt
Je herhaalde altijd hetzelfde telefoontje
Verdomme, deze verbrande jeugd van jullie

Ah