Luz
Veo venir lentamente calle abajo
Caravana que me trajo
Mil milagros en cadena
Y de la mano me lleva
A bucear en silencio la profundidad
De tus ojos peregrinos
Aprendices del camino
Más que de alguna estación
Veo venir un rumor de madrugadas
Y la mueca trasnochada
Del vigía de los sueños
Que nos quedan por parir
La ilusión de que no se haya dormido
En los pliegues del olvido
La emoción que da sentido
A este viaje que es vivir
Veo venir la certeza con la duda
En su abrazo nos ayudan
Y nos tienden a la mano
La misión de decidir
Puedo ver, es tu luz entre la gente
Me pareces diferente
Sin embargo en lo profundo
Te pareces tanto a mí
Veo venir en un gesto avergonzado
El destello enamorado
De unos ojos que delatan
Que algo queda por decir
En la voz de mi niña que regresa
Una herida que se cierra
La tristeza no fue eterna
Y hoy nos veo sonreír
En la hilacha de unos versos
Encontré mi religión
Hilvanando con esmero
Hice rezo la canción
La verdad sin artificio
Estandarte de mi voz
Y en el árbol con espinas
Solo rescaté la flor
Veo venir, veo venir
Te pareces tanto a mí
Puedo ver
Solo rescaté la flor
Licht
Ik zie langzaam de straat afkomen
Een karavaan die me bracht
Duizend wonderen aan een ketting
En hand in hand neemt het me mee
Om in stilte de diepte te verkennen
Van jouw pelgrimsogen
Leerlingen van de weg
Meer dan van een of ander station
Ik zie een gerucht van ochtenden komen
En de vermoeide grimas
Van de waker van de dromen
Die we nog moeten baren
De illusie dat het niet in slaap is gevallen
In de plooien van de vergetelheid
De emotie die betekenis geeft
Aan deze reis die leven is
Ik zie de zekerheid met de twijfel komen
In hun omhelzing helpen ze ons
En reiken ons de hand
De missie om te beslissen
Ik kan zien, het is jouw licht tussen de mensen
Je lijkt anders
Toch lijk je diep van binnen
Zo veel op mij
Ik zie komen in een beschaamde gebaar
De verliefde glans
Van ogen die verraden
Dat er nog iets te zeggen valt
In de stem van mijn meisje dat terugkomt
Een wond die sluit
De verdriet was niet eeuwig
En vandaag zie ik ons glimlachen
In de rafel van een paar verzen
Ik vond mijn religie
Met zorg aan elkaar genaaid
Maakte het gebed van het lied
De waarheid zonder kunstgrepen
Vlaggenstok van mijn stem
En in de boom met doornen
Redde ik alleen de bloem
Ik zie komen, ik zie komen
Je lijkt zo veel op mij
Ik kan zien
Ik redde alleen de bloem