Desafío
Llegas tarde y sin alma
Como un hilito de voz que se quiebra
De tanta mentira que pesa en tu boca
De una boca que a veces me quiere
Y a veces me odia y comienza el desafío
De que te marches y me dejes solo frío
Y te juro que he tratado de entenderte
Pero tu orgullo es quien enciende mi rabia
Maldito sea tu escudo, maldita mi calma
Malditas sean las palabras que acompañan
Las dudas, las veces que has llorado
Y los recuerdos que por miedo has borrado
Ahora, cuando cambia el aire
Cuando al despertarme ya no duele por dentro
Ahora que te quema el cuerpo
De todas las heridas que dejaste amor
Ahora puedes llorar, llenar un mar en soledad
O tratar de hacer girar atrás el tiempo
Deshacer entero el universo
O quemar los versos que te dije alguna vez
Que tu ausencia se me fue desgastando
De amanecer sin ti
Sin tenerle miedo a la tormenta
A esa que te inventas, que me dejas en el alma
También puedes vivir dejando todo en el olvido
O cubrir con tu destino la locura
Como sobrevive tu ternura
Cuando te desnudas y te entregas en silencio
Cuantas veces me abracé con el viento
De amanecer sin ti
Sin tenerle miedo a la tormenta
A esa que te inventas, que me dejas en el alma
Por un desafío
Vuelves pero escondes la mirada
Por si tus ojos desvelan secretos
Que callas, que sueltas cuando llega la noche
Y mi dilema no es la sombra que te espera
Mi reto es luchar contra la pena que me queda
Con los sueños que has borrado
Ahora, cuando cambia el aire
Cuando al despertarme ya no duele por dentro
Ahora que te quema el cuerpo
De todas las heridas que dejaste amor
Ahora puedes llorar, llenar un mar en soledad
O tratar de hacer girar atrás el tiempo
Deshacer entero el universo
O quemar los besos que te dije alguna vez
Que tu ausencia se me fue desgastando
De amanecer sin ti
Sin tenerle miedo a la tormenta
A esa que te inventas, que me dejas en el alma
También puedes vivir dejando todo en el olvido
O cubrir con tu destino la locura
Como sobrevive tu ternura
Cuando te desnudas y te entregas en silencio
Cuantas veces me abracé con el viento
De amanecer sin ti
Sin tenerle miedo a la tormenta
A esa que te inventas, que me dejas en el alma
Por un desafío
Uitdaging
Je komt te laat en zonder ziel
Als een flintertje stem dat breekt
Van al die leugens die op je lippen liggen
Van een mond die soms van me houdt
En soms me haat en de uitdaging begint
Dat je weggaat en me alleen en koud achterlaat
En ik zweer dat ik heb geprobeerd je te begrijpen
Maar je trots steekt mijn woede aan
Verdoemd zij jouw schild, verdoemd mijn rust
Verdoemd zijn de woorden die je vergezellen
De twijfels, de keren dat je hebt gehuild
En de herinneringen die je uit angst hebt gewist
Nu, wanneer de lucht verandert
Wanneer het bij het ontwaken niet meer van binnen pijn doet
Nu je lichaam brandt
Van al die wonden die je achterliet, liefde
Nu kun je huilen, een zee van eenzaamheid vullen
Of proberen de tijd terug te draaien
Het hele universum ongedaan maken
Of de verzen verbranden die ik je ooit zei
Dat jouw afwezigheid me heeft uitgeput
Van het ontwaken zonder jou
Zonder bang te zijn voor de storm
Die jij verzint, die me in de ziel achterlaat
Je kunt ook leven door alles te vergeten
Of je gekte te bedekken met je bestemming
Hoe jouw tederheid overleeft
Wanneer je je blootstelt en in stilte geeft
Hoe vaak ik me omhelsde met de wind
Van het ontwaken zonder jou
Zonder bang te zijn voor de storm
Die jij verzint, die me in de ziel achterlaat
Voor een uitdaging
Je komt terug maar verbergt je blik
Voor het geval je ogen geheimen onthullen
Die je verbergt, die je loslaat als de nacht valt
En mijn dilemma is niet de schaduw die op je wacht
Mijn uitdaging is vechten tegen de pijn die me rest
Met de dromen die je hebt gewist
Nu, wanneer de lucht verandert
Wanneer het bij het ontwaken niet meer van binnen pijn doet
Nu je lichaam brandt
Van al die wonden die je achterliet, liefde
Nu kun je huilen, een zee van eenzaamheid vullen
Of proberen de tijd terug te draaien
Het hele universum ongedaan maken
Of de kussen verbranden die ik je ooit zei
Dat jouw afwezigheid me heeft uitgeput
Van het ontwaken zonder jou
Zonder bang te zijn voor de storm
Die jij verzint, die me in de ziel achterlaat
Je kunt ook leven door alles te vergeten
Of je gekte te bedekken met je bestemming
Hoe jouw tederheid overleeft
Wanneer je je blootstelt en in stilte geeft
Hoe vaak ik me omhelsde met de wind
Van het ontwaken zonder jou
Zonder bang te zijn voor de storm
Die jij verzint, die me in de ziel achterlaat
Voor een uitdaging