En El Muelle De San Blas
Ella despidio a su amor
El partio en un barco en el muelle de san blas
El juro que volvería
Y empapada en llanto ella juro que esperaria
Miles de lunas pasaron
Y siempre ella estaba en el muelle
Esperando
Muchas tardes se anidaron
Se anidaron en su pelo
Y en sus labios
Llevaba el mismo vestido
Y por si el volviera no se fuera a equivocar
Los cangrejos le mordian
Su ropaje, su tristeza y su ilusión
Pero el tiempo se escurrio
Y sus ojos se le llenaron de amaneceres
Y del mar se enamoro
Y su cuerpo se raizo
En el muelle
Sola
Sola en el olvido
Sola
Sola con su espíritu
Sola
Sola con su amor el mar
Sola
En el muelle de San Blas
Su cabello se blanquió
Pero ningún barco a su amor le devolvia
Y en el pueblo le decian
Le decian la loca del muelle de san blas
Una tarde de abril
La intentaron trasladar al manicomio
Nadie la pudo arrancar
Y del mar nunca jamás la separaron
Sola
Sola en el olvido
Sola
Sola con su espíritu
Sola
Sola con su amor el mar
Sola
En el muelle de San Blas
Sola en el olvido
Sola con su espíritu
Sola con su amor el mar
Sola
Sola en el olvido
Sola
Sola con su espíritu
Sola
Sola con su amor el mar
Sola
En el muelle de San Blas
Se quedo
Se quedo
Sola, sola
Se quedo
Se quedo
Con el Sol y con el mar
Se quedo hai
Se quedo hasta el fin
Se quedo hai
Se quedo en el muelle de San Blas
Sola, sola, sola
Aan De Kade Van San Blas
Zij nam afscheid van haar liefde
Hij vertrok met een schip aan de kade van San Blas
Hij zwoer dat hij terug zou komen
En doorweekt van tranen zwoer zij dat ze zou wachten
Duizenden manen gingen voorbij
En altijd was zij aan de kade
Aan het wachten
Veel middagen nestelden zich
Nestelden zich in haar haar
En op haar lippen
Ze droeg dezelfde jurk
En voor het geval hij terugkwam, zou hij zich niet vergissen
De krabben bijten in haar
Haar kleding, haar verdriet en haar hoop
Maar de tijd glipte weg
En haar ogen vulden zich met zonsopgangen
En ze werd verliefd op de zee
En haar lichaam versteende
Aan de kade
Alleen
Alleen in de vergetelheid
Alleen
Alleen met haar geest
Alleen
Alleen met haar liefde, de zee
Alleen
Aan de kade van San Blas
Haar haar werd wit
Maar geen enkel schip bracht haar liefde terug
En in het dorp zeiden ze
Ze noemden haar de gekke van de kade van San Blas
Op een middag in april
Probeerden ze haar naar het gekkenhuis te brengen
Niemand kon haar weghalen
En de zee scheidde haar nooit meer
Alleen
Alleen in de vergetelheid
Alleen
Alleen met haar geest
Alleen
Alleen met haar liefde, de zee
Alleen
Aan de kade van San Blas
Alleen in de vergetelheid
Alleen met haar geest
Alleen met haar liefde, de zee
Alleen
Alleen in de vergetelheid
Alleen
Alleen met haar geest
Alleen
Alleen met haar liefde, de zee
Alleen
Aan de kade van San Blas
Ze bleef
Ze bleef
Alleen, alleen
Ze bleef
Ze bleef
Met de zon en de zee
Ze bleef daar
Ze bleef tot het einde
Ze bleef daar
Ze bleef aan de kade van San Blas
Alleen, alleen, alleen