En El Muelle de San Blas
Ella despidió a su amor
Él partió en un barco en el muelle de San Blas
Él juró que volvería
Y, empapada en llanto, ella juró que esperaría
Miles de lunas pasaron
Y siempre ella estaba en el muelle, esperando
Muchas tardes se anidaron
Se anidaron en su pelo y en sus labios
Llevaba el mismo vestido
Y por si él volviera, no se fuera a equivocar
Los cangrejos le mordían
Su ropaje, su tristeza y su ilusión
Y el tiempo se escurrió
Y sus ojos se le llenaron de amaneceres
Y del mar se enamoró
Y su cuerpo se enraizó en el muelle
Sola
Sola en el olvido
Sola
Sola con su espíritu
Sola
Sola con su amor, el mar
Sola
En el muelle de San Blas
Su cabello se blanqueó
Pero ningún barco a su amor le devolvía
Y en el pueblo, le decían
Le decían la loca del muelle de San Blas
Y una tarde de abril
La intentaron trasladar al manicomio
Nadie la pudo arrancar
Y, del mar, nunca jamás la separaron
Sola
Sola en el olvido
Sola
Sola con su espíritu
Sola
Sola con su amor, el mar
Sola
En el muelle de San Blas
Sola
Sola en el olvido
Sola
Sola con su espíritu
Sola
Sola con el Sol y el mar
Sola
Oh, sola
Sola en el olvido
Sola
Sola con su espíritu
Sola
Sola con su amor, el mar
Sola
En el muelle de San Blas
Se quedó, se quedó
Sola, sola
Se quedó, se quedó
Con el Sol y con el mar
Se quedó ahí
Se quedó hasta el fin
Se quedó ahí
Se quedó en el muelle de San Blas
Uoh
Sola, sola se quedó
Aan de Kade van San Blas
Zij nam afscheid van haar liefde
Hij vertrok met een schip aan de kade van San Blas
Hij zwoer dat hij terug zou komen
En, doorweekt van tranen, zwoer zij dat ze zou wachten
Duizenden manen gingen voorbij
En altijd was zij aan de kade, wachtend
Veel middagen nestelden zich
Nestelden zich in haar haar en op haar lippen
Ze droeg dezelfde jurk
En voor het geval hij terugkwam, zou hij haar niet miskennen
De krabben bijten haar
Haar kleren, haar verdriet en haar hoop
En de tijd glipte weg
En haar ogen vulden zich met zonsopgangen
En ze werd verliefd op de zee
En haar lichaam raakte verankerd aan de kade
Alleen
Alleen in de vergetelheid
Alleen
Alleen met haar geest
Alleen
Alleen met haar liefde, de zee
Alleen
Aan de kade van San Blas
Haar haar werd wit
Maar geen enkel schip bracht haar liefde terug
En in het dorp zeiden ze
Zeiden ze de gekke van de kade van San Blas
En op een aprilmiddag
Probeerden ze haar naar het gekkenhuis te brengen
Niemand kon haar weghalen
En, van de zee, scheidden ze haar nooit
Alleen
Alleen in de vergetelheid
Alleen
Alleen met haar geest
Alleen
Alleen met haar liefde, de zee
Alleen
Aan de kade van San Blas
Alleen
Alleen in de vergetelheid
Alleen
Alleen met haar geest
Alleen
Alleen met de zon en de zee
Alleen
Oh, alleen
Alleen in de vergetelheid
Alleen
Alleen met haar geest
Alleen
Alleen met haar liefde, de zee
Alleen
Aan de kade van San Blas
Ze bleef, ze bleef
Alleen, alleen
Ze bleef, ze bleef
Met de zon en met de zee
Ze bleef daar
Ze bleef tot het einde
Ze bleef daar
Ze bleef aan de kade van San Blas
Uoh
Alleen, alleen bleef ze
Escrita por: Fher Olvera. / Alex González