Desapariciones
Que alguien me diga si han visto a mi esposo
Preguntaba la doña
Se llama Ernesto X, tiene cuarenta años
Trabaja 'e celador en un negocio 'e carros
Llevaba camisa oscura y pantalón claro
Salió anteanoche
Y no ha regresado
Y no sé ya qué pensar
Pues esto antes no me había pasado
Llevo tres días buscando a mi hermana
Se llama Altagracia, igual que la abuela
Salió del trabajo pa' la escuela
Llevaba unos jeans y una camisa clara
No ha sido el novio
El tipo está en su casa
No saben de ella en la PGSN ni en el hospital
Que alguien me diga si ha visto a mi hijo
Es estudiante de pre-medicina
Se llama Agustín y es un buen muchacho
A veces es terco cuando opina
Lo han detenido
No sé qué fuerza
Pantalón claro, camisa a rayas
Pasó anteayer
Busca en el agua y en los matorrales
(¿Y por qué es que se desaparecen?)
Porque no todos somos iguales
(¿Y cuándo vuelve el desaparecido?)
Cada vez que lo trae el pensamiento
(¿Cómo se le habla al desaparecido?)
Con la emoción apretando por dentro
Clara, Clara, Clara Quiñones se llama mi madre
Ella es, ella es un alma de Dios
No se mete con nadie
Y se la han llevado de testigo
Por un asunto que es nada más conmigo
Y fui a entregarme
Hoy por la tarde
Y ahora di que no saben quién se la llevó
Del cuartel
Anoche escuché varias explosiones
Putum, patam, putum, petem
Tiro de escopeta y de revolver
Carros acelerados, frenos, gritos
Eco de botas en la calle
Toque de puertas
Por dioses, platos rotos
Estaban dando la telenovela
Por eso nadie miró pa' fuera
Busca en el agua y en los matorrales
(¿Y por qué es que se desaparecen?)
Porque no todos somos iguales
(¿Y cuándo vuelve el desaparecido?)
Cada vez que lo trae el pensamiento
(¿Cómo se le habla al desaparecido?)
Con la emoción apretando por dentro
Verdwijningen
Dat iemand me kan zeggen of ze mijn man hebben gezien
Vroeg de vrouw
Hij heet Ernesto X, is veertig jaar
Werkt als bewaker bij een autodealer
Hij droeg een donkere shirt en lichte broek
Hij ging eergisteren weg
En is niet teruggekomen
En ik weet niet meer wat ik moet denken
Want dit is me eerder nooit overkomen
Ik ben al drie dagen mijn zus aan het zoeken
Ze heet Altagracia, net als oma
Ze ging van haar werk naar school
Ze droeg een spijkerbroek en een licht shirt
Het was niet haar vriend
Die is thuis
Ze weten niets van haar bij de PGSN of in het ziekenhuis
Dat iemand me kan zeggen of ze mijn zoon hebben gezien
Hij is student geneeskunde
Hij heet Agustín en is een goede jongen
Soms is hij koppig als hij zijn mening geeft
Hij is opgepakt
Ik weet niet door welke kracht
Lichte broek, gestreept shirt
Hij ging eergisteren voorbij
Zoek in het water en in de struiken
(En waarom verdwijnen ze?)
Omdat we niet allemaal gelijk zijn
(En wanneer komt de verdwenen terug?)
Elke keer dat ik aan hem denk
(Hoe spreek je de verdwenen aan?)
Met de emotie die van binnen knijpt
Clara, Clara, Clara Quiñones is de naam van mijn moeder
Zij is, zij is een ziel van God
Ze bemoeit zich met niemand
En ze hebben haar meegenomen als getuige
Voor een zaak die alleen met mij te maken heeft
En ik ging me overgeven
Vandaag in de middag
En nu zeggen ze dat ze niet weten wie haar heeft meegenomen
Van het bureau
Gisteravond hoorde ik verschillende explosies
Putum, patam, putum, petem
Schoten van een shotgun en een revolver
Auto's die gas gaven, remmen, geschreeuw
Echo van laarzen op straat
Kloppend op deuren
Voor de goden, gebroken borden
Ze waren de soap aan het kijken
Daarom keek niemand naar buiten
Zoek in het water en in de struiken
(En waarom verdwijnen ze?)
Omdat we niet allemaal gelijk zijn
(En wanneer komt de verdwenen terug?)
Elke keer dat ik aan hem denk
(Hoe spreek je de verdwenen aan?)
Met de emotie die van binnen knijpt