Avellaneda Blues
Vía muerta, calle con asfalto siempre destrozado.
Tren de carga, el humo y el hollín están por todos lados.
Hoy llovió y todavía está nublado.
Sur y aceite, barriles en el barro, galpón abandonado.
Charco sucio, el agua va pudriendo un zapato olvidado.
Un camión interrumpe el triste descampado.
Luz que muere, la fábrica parece un duende de hormigón
y la grúa, su lágrima de carga inclina sobre el dock.
Un amigo duerme cerca de un barco español.
Amanece, la avenida desierta pronto se agitará.
Y los obreros, fumando impacientes, a su trabajo van.
Sur, un trozo de este siglo, barrio industrial.
Avellaneda Blues
Dodeweg, straat met asfalt altijd kapot.
Goederentrein, de rook en het roet zijn overal.
Vandaag heeft het geregend en het is nog steeds bewolkt.
Zuid en olie, vaten in de modder, verlaten loods.
Vies plas, het water verrot een vergeten schoen.
Een vrachtwagen onderbreekt het treurige open veld.
Licht dat sterft, de fabriek lijkt een betonnen elfje
en de kraan, zijn traan van lading leunt over de kade.
Een vriend slaapt dicht bij een Spaanse boot.
De dageraad, de lege boulevard zal snel in beweging komen.
En de arbeiders, rokend en ongeduldig, gaan naar hun werk.
Zuid, een stukje van deze eeuw, industriële wijk.
Escrita por: Claudio Gabis