El Gran Salt
He fet un salt, un salt estrany
Que ens ha aixecat més de tres pams.
Sortia fum, tan dens i blanc,
I a dins tu i jo i el meu gran salt.
Teníem por mirant a baix,
Teníem por i ens hem quedat
Mig abraçats, sentint el salt
Regalimant-me entre les mans.
Els testimonis oculars
Diuen "quin salt, carai quin salt!";
Les mares diuen als infants
"no us apropeu, que ha fet un salt!".
Érem tu i jo amb el món a part
I ara és el món que ens salvarà
Entre les runes d'aquest salt,
Que érem tu i jo i ja no ho som tant.
Que això nens cau, que això nens cau!
Crido el teu nom entre el fum blanc.
"agafa't fort i, si pots, cau
Amb els dos peus i en un lloc pla".
I mereixíem un comiat
Més digne de ser recordat
I no aquest veure'ns destrossats
Per la força de la gravetat.
Tu, saltador que saltes salts!
Tu, grimpador professional!
Tu, amic per sempre ambulant
Que et defineixes pels teus salts!
Que fàcil tot! que bé que estàs!
En els teus ulls il•luminats
Ja s'intueix la immensitat
De tot un món al teu abast.
La nit caurà, la nit caurà,
La nit caurà i desplegaràs
Un somni dolç i atrotinat
Dels saltadors que salten salts.
I fins demà, i fins demà,
I, a fora, hi bufa un vent tan suau,
I el saltador s'adormirà
Fent cara de res,
Fent cara de salt.
De Grote Sprong
Ik heb een sprongetje gemaakt, een vreemde sprongetje
Dat ons meer dan drie handbreedtes heeft opgetild.
Er kwam rook, zo dicht en wit,
En binnenin jou en ik en mijn grote sprongetje.
We waren bang om naar beneden te kijken,
We waren bang en we zijn gebleven
Half omarmd, voelend de sprongetje
Die tussen mijn handen door sijpelt.
De ooggetuigen
Zeggen "wat een sprongetje, verdorie wat een sprongetje!";
De moeders zeggen tegen de kinderen
"Kom niet dichterbij, hij heeft een sprongetje gemaakt!".
We waren jij en ik met de wereld apart
En nu is het de wereld die ons zal redden
Tussen de puinhopen van deze sprongetje,
Dat we jij en ik waren en nu niet meer zo zijn.
Dat dit, kinderen, valt, dat dit, kinderen, valt!
Ik roep jouw naam tussen de witte rook.
"Hou je goed vast en, als je kunt, val
Met beide voeten en op een vlakke plek".
En we verdienden een afscheid
Dat meer waardig was om herinnerd te worden
En niet dit zien dat we verwoest zijn
Door de kracht van de zwaartekracht.
Jij, springer die sprongetjes maakt!
Jij, professionele klimmer!
Jij, vriend voor altijd op pad
Die je definieert door je sprongetjes!
Wat makkelijk allemaal! Wat goed dat je bent!
In jouw verlichte ogen
Is al de immensiteit te zien
Van een hele wereld binnen handbereik.
De nacht zal vallen, de nacht zal vallen,
De nacht zal vallen en je zult ontvouwen
Een zoete en versleten droom
Van de springers die sprongetjes maken.
En tot morgen, en tot morgen,
En buiten waait er een zachte wind,
En de springer zal in slaap vallen
Met een gezicht van niets,
Met een gezicht van een sprongetje.