Ja Era Fort
Llavors ja era fort I no perdia mai la calma
I em divertia tot I havia après a saludar-te
Content I exhibint la més radiant de les rialles
Tocant-te com els forts: Els essers als que es impossible ferir
No ploris nen que no sabre què dir
No ploris nen que ets més bonic quan rius
Llavors ja era fort I dominava les paraules
I construïa móns perfectes on no m'importava
Ni amb qui has dormit avui ni què faràs demà a la tarda
Ni penso algunes nits
Que ets massa semblant a qui busco per mi
Qui gosarà sentir que el protegeix
La conca d'unes mans mortes de fred?
I el dia va arribar, aquell que amb força ja esperava
Els que han vingut avui, demà també podran anar-se'n
No em va caler ni un plor, ni encendre ciris a cap àngel
Llavors ja era fort, I un fort no t'havia de perseguir
O és que vostè no està d'acord amb mi?
Qui vol un conte trist per anar a dormir?
Ya era fuerte
Luego ya era fuerte y nunca perdía la calma
Y me divertía mucho y había aprendido a saludarte
Contento y mostrando la sonrisa más radiante
Tocándote como los fuertes: Los seres a los que es imposible herir
No llores niño, no sabré qué decir
No llores niño, eres más bonito cuando sonríes
Luego ya era fuerte y dominaba las palabras
Y construía mundos perfectos donde no me importaba
Con quién has dormido hoy ni qué harás mañana por la tarde
Ni pienso algunas noches
Que eres demasiado parecido a quien busco para mí
¿Quién se atreverá a sentir que lo protege?
¿La concavidad de unas manos muertas de frío?
Y llegó el día, aquel que con fuerza ya esperaba
Los que han venido hoy, mañana también podrán irse
No me hizo falta ni un llanto, ni encender cirios a ningún ángel
Luego ya era fuerte, y un fuerte no debía perseguirte
¿O es que usted no está de acuerdo conmigo?
¿Quién quiere un cuento triste para ir a dormir?