Kandırma Kendini
Yanlızlığın doldururken içimi
İzliyorum yavaşça gidişini
Görüyorum rüyanın bitişini
Karanlığın içine usulca sinişini
Belki de hislerim oldu bir saplantı
Yavaşça öldüren bir bulantı
Acılarla dolu pis bir kalıntı
Bitmez oldu lanet olası bu takıntı
Günler,haftalar,aylar geçiyor
Acı veren gerçek her gün sensiz doğuyor
Bir el var sanki, beni yavaşça boğuyor
Acı veren gerçek her gün sensiz doğuyor
Sen aslında sen sen değilsin, Sendeki ben de ben değilim .
Bir sen var bende senden farklı
Bir ben var sende benden ayrı
Kandırma kendini, Kabul et artık o da tıpkı senin gibi
Sürdürüyor insan denen neslini
Kırıyor,vuruyor,yıkıyor,döküyor,
söküyor,alıyor,kaç ıyor,gidiyor...
Arar, sorar belki bulursun
Bulunca elbet durulursun ..
En sonunda gururuna kapılıp gider
kaybolursun ...
No te engañes a ti mismo
Llenando mi soledad
Observo cómo te alejas lentamente
Veo el final de tu sueño
Deslizándote suavemente hacia la oscuridad
Tal vez mis sentimientos se convirtieron en una obsesión
Una náusea que lentamente mata
Un residuo lleno de dolor
Esta maldita obsesión que no termina
Días, semanas, meses pasan
La dolorosa realidad nace cada día sin ti
Siento como si una mano me vaciara lentamente
La dolorosa realidad nace cada día sin ti
Tú en realidad no eres tú, yo en ti tampoco soy yo
Hay algo de ti en mí diferente a ti
Hay algo de mí en ti separado de mí
No te engañes a ti mismo, acepta que también es igual que tú
Continúa la especie llamada humanidad
Rompe, golpea, destruye, derrama,
desmonta, toma, escapa, se va...
Busca, pregunta, tal vez encuentres
Cuando encuentres, seguramente te calmarás..
Al final, te dejas llevar por tu orgullo
y desapareces...
Escrita por: Yagmur Sarigül