Leticia
Eu não entendi, aquela sua reação
Tudo o que havíamos vivido, você desfez sem explicação
Só o tempo irá dizer, só o tempo irá curar
Toda a infantilidade que você sustentava
Você no mar e eu tropando as ondas
O vento me fez lembrar, da neblina que cobria esse teu olhar
Que nunca mais irá voltar
Letícia ah ahh
Que nunca mais irá voltar
Letícia ah ahh
Caminhando na areia, procurando entender
O que aconteceu entre eu e você
Há saudades que ficam a me torturar
Lembrando a cada lugar
Agora percebo o quanto me empenhei pra te fazer feliz
Carrego mágoas no meu coração, e uma pitada de solidão
Você no mar e eu tropando as ondas
O vento me fez lembrar, da neblina que cobria esse teu olhar
Que nunca mais irá voltar
Letícia ah ahh
Que nunca mais irá voltar
Letícia ah ahh
Letícia ah ahh
Que nunca mais irá voltar
Letícia ah ahh
Letícia ah ahh
Que nunca mais irá voltar
Letícia ah ahh
Yeah, yeah
Leticia
Ik begreep het niet, jouw reactie
Alles wat we hadden meegemaakt, maakte je zonder uitleg ongedaan
Alleen de tijd zal het zeggen, alleen de tijd zal genezen
Al die kinderachtigheid die je vasthield
Jij in de zee en ik struikelend over de golven
De wind deed me herinneren, aan de nevel die jouw blik bedekte
Die nooit meer zal terugkomen
Leticia ah ahh
Die nooit meer zal terugkomen
Leticia ah ahh
Wandelend op het zand, zoekend naar begrip
Wat er tussen jou en mij is gebeurd
Er zijn herinneringen die me blijven kwellen
Bij elke plek die ik zie
Nu besef ik hoeveel ik mijn best deed om je gelukkig te maken
Ik draag wonden in mijn hart, en een snufje eenzaamheid
Jij in de zee en ik struikelend over de golven
De wind deed me herinneren, aan de nevel die jouw blik bedekte
Die nooit meer zal terugkomen
Leticia ah ahh
Die nooit meer zal terugkomen
Leticia ah ahh
Leticia ah ahh
Die nooit meer zal terugkomen
Leticia ah ahh
Leticia ah ahh
Die nooit meer zal terugkomen
Leticia ah ahh
Ja, ja