395px

Zoals Iemand Een Frisdrank Geeft

Manolo Garcia

Como Quien Da Un Refresco

Me detengo en las miradas,
me escapo detrás.
Son como bandadas de grises palomas.
Azules, rojas, de todos los colores.
Sólo busco refrescar estos calores.
Me detengo en las miradas.
Con los ojos que me miran
me puedo escapar.
Sólo busco fijar esos vivos momentos.
Miradas limpias o pálidas miradas.
Sólo busco alegrarme la mañana.
Te confieso que no atino
a encontrar la calma.
Nada ansío más
y es lo que menos tengo.
Se va el alma silenciosa por la ventana
detrás de algunos ojos azul sediento.
¡Ay! del que se enamora hasta en un desierto.
Dame descanso como quien da un refresco.
Tu mirada vuela. Vuela, calma, vuela.
En las calles es una flecha que alivia el tiempo de los poetas.
Tu mirada vuela. Vuela, calma, vuela.
En las calles es una flecha que alivia el tiempo de los poetas.
Me detengo en las miradas.
Me escapo detrás.
Busco en ese mar de miradas perdidas.
Azules, verdes, de todos los colores.
Son tan libres como libres son los hombres.
Me detengo en las miradas.
Que el amanecer me encuentra siempre despierto.
Que me desvela el hambre que de ti tengo.
Se va el alma silenciosa por la ventana.
Se va detrás del lucero de la mañana.
Dame descanso como quien da un cigarro.
Tu mirada vuela. Vuela, negra, vuela.
En las calles es una flecha que alivia el tiempo de los poetas.
Tu mirada vuela. Vuela, negra, vuela.
Es la flecha que hiere el tiempo.
Que lo detiene, que lo hace espeso.
Que lo detiene, que lo hace eterno.
Tu mirada.
Tu mirada.
Tu miradaaaa...

Zoals Iemand Een Frisdrank Geeft

Ik stop bij de blikken,
ik ontsnap erachter.
Ze zijn als zwermen grijze duiven.
Blauwe, rode, in alle kleuren.
Ik zoek alleen maar om deze hitte te verfrissen.
Ik stop bij de blikken.
Met de ogen die naar me kijken
kan ik ontsnappen.
Ik zoek alleen maar om die levendige momenten vast te leggen.
Schone blikken of bleke blikken.
Ik zoek alleen maar om mijn ochtend op te vrolijken.
Ik confesseer dat ik niet kan
de rust te vinden.
Niets verlang ik meer
en dat is wat ik het minst heb.
De ziel gaat stilletjes door het raam
achter enkele dorstige blauwe ogen.
Oh! degene die verliefd wordt zelfs in een woestijn.
Geef me rust zoals iemand een frisdrank geeft.
Jouw blik vliegt. Vlieg, kalm, vlieg.
Op straat is het een pijl die de tijd van de dichters verlicht.
Jouw blik vliegt. Vlieg, kalm, vlieg.
Op straat is het een pijl die de tijd van de dichters verlicht.
Ik stop bij de blikken.
Ik ontsnap erachter.
Ik zoek in die zee van verloren blikken.
Blauwe, groene, in alle kleuren.
Ze zijn zo vrij als de mannen vrij zijn.
Ik stop bij de blikken.
Dat de dageraad me altijd wakker vindt.
Dat de honger die ik van jou heb me wakker houdt.
De ziel gaat stilletjes door het raam.
Ze gaat achter de morgenster aan.
Geef me rust zoals iemand een sigaret geeft.
Jouw blik vliegt. Vlieg, zwart, vlieg.
Op straat is het een pijl die de tijd van de dichters verlicht.
Jouw blik vliegt. Vlieg, zwart, vlieg.
Het is de pijl die de tijd verwondt.
Die het stopt, die het dik maakt.
Die het stopt, die het eeuwig maakt.
Jouw blik.
Jouw blik.
Jouw blikkk...

Escrita por: Manolo Garcia