Del Bosque De Tu Alegría
Porque de ti volví a aprender el nombre de las cosas.
Porque de ti volví a aprender lo necesario.
Pan, casa, destino, camino.
De ti volví a aprender. del bosque
De tu alegría. de manos
De tu sereno misterio.
Quedaba mucho por hacer:
Arreglar la huerta,
Hablar con los perros,
Pasear por las orillas del otoño.
Quedaba mucho por hacer.
Quedaba mucho.
Porque de ti volví a aprender lo necesario.
A prescindir de lo inútil,
Que nada es precario.
Del brillo de tus ojos
A disfrutar el tiempo lento.
Y cuatro cosas útiles de tu gesto cierto.
Y muchas cosas más de ti aprendí.
Y quedaba mucho por hacer.
A tirar el lastre, de eso que es la existencia.
Del tráfico, del peso de los lunes.
Gris, cielo, hoguera, camino.
De películas malas.
A robarle el tiempo al minutero,
Que los relojes matan el tiempo.
Quedaba mucho por hacer:
Recoger los sueños en las noches frías
Como cuando no hay peces recojo las redes vacías.
Quedaba mucho por hacer.
Quedaba mucho.
Aprendí a sumar lo lógico y lo incierto.
A poner la mesa.
Aprendí a tolerar la presencia necesaria
De las arañas.
Aprendí a soportar sólo lo soportable.
Y quedaba mucho por hacer,
Rechazar el tedio, luchar contra él.
Y quedaba mucho por hacer.
Limpiar de malas hierbas el prado,
Arrancar las rejas y cercados.
Hacer montones: perros con gatos.
Hacer montones: soles y estrellas.
Borrar las señales de vuelo
Para que los pájaros sean dueños del cielo.
Y quedaba mucho por hacer...
Y quedaba mucho por hacer...
Y quedaba mucho por hacer...
Y quedaba mucho por hacer...
Uit het Bos van jouw Vreugde
Omdat ik van jou weer de namen van de dingen leerde.
Omdat ik van jou weer leerde wat nodig is.
Brood, huis, bestemming, pad.
Van jou leerde ik weer. uit het bos
Van jouw vreugde. van handen
Van jouw serene mysterie.
Er was nog veel te doen:
De tuin opknappen,
Praten met de honden,
Wandelen langs de oevers van de herfst.
Er was nog veel te doen.
Er was nog veel.
Omdat ik van jou weer leerde wat nodig is.
Om het nutteloze achter te laten,
Dat niets precair is.
Van de glans in jouw ogen
Om te genieten van de langzame tijd.
En vier nuttige dingen van jouw zekere gebaar.
En nog veel meer leerde ik van jou.
En er was nog veel te doen.
Om de ballast af te werpen, van dat wat bestaan is.
Van het verkeer, van het gewicht van de maandagen.
Grijs, lucht, vuur, pad.
Van slechte films.
Om de tijd van de secondewijzer te stelen,
Want klokken doden de tijd.
Er was nog veel te doen:
Dromen verzamelen in de koude nachten
Zoals wanneer er geen vissen zijn, verzamel ik de lege netten.
Er was nog veel te doen.
Er was nog veel.
Ik leerde de logica en het onzekere op te tellen.
De tafel dekken.
Ik leerde de noodzakelijke aanwezigheid te tolereren
Van de spinnen.
Ik leerde alleen het draaglijke te verdragen.
En er was nog veel te doen,
De verveling af te wijzen, ertegen te vechten.
En er was nog veel te doen.
Schoonmaken van onkruid in de wei,
De hekken en omheiningen verwijderen.
Hopen maken: honden met katten.
Hopen maken: zonnen en sterren.
De vliegsignalen wissen
Zodat de vogels de baas zijn over de lucht.
En er was nog veel te doen...
En er was nog veel te doen...
En er was nog veel te doen...
En er was nog veel te doen...
Escrita por: Manolo Garcia