395px

Zonder Dat Je Van Mij Weet

Manolo Garcia

Sin Que Sepas De Mí

No puedo obligarte a que me quieras.
Sabe Dios que no puedo dejar de quererte.
La espina del dolor rasga mi pecho.
Sé que no te alejará la niebla de los días.
No hay un solo motivo por el que quiera olvidarte.
Seré, sin molestarte, sin que sepas de mí,
gozne que hará girar la puerta de tu sueño.
Sé que no me olvidarás.
Sé que no te olvidaré en la niebla de los días.
Seré, sin que sepas de mí.
Seré lo que yo quiera ser.
El deseo en los besos que des.
Seré lo que tú quieras ser.
Seré. Sin que sepas de mí.
El guante que cubra tu mano,
la mano que arañe tu espalda,
alfanje a tu cuerpo ceñido,
seré en tus labios su fina curva.
A tu hoguera de pavesas llego y soy bien recibido.
Bebe y llénate la copa que te ofrezco siendo otro.
No te guardo rencor porque hayas abandonado.
Sé que no te alejarás. Sé que no te alejarás.
vives tras tu muralla.
Seré, sin que sepas de mí.
Seré lo que yo quiera ser.
El deseo en los besos que des.
Seré lo que tú quieras ser.
Seré. Sin que sepas de mí.
El guante que cubra tu mano,
la mano que arañe tu espalda,
alfanje a tu cuerpo ceñido,
seré en tus labios su fina curva.
Seré trino irisado de jade,
nazarí, palabra de poeta,
alfanje bruñido en siglos,
blanco de lirios. Aljibe y agua.

Zonder Dat Je Van Mij Weet

Ik kan je niet dwingen om van me te houden.
Weet God dat ik niet kan stoppen met van je te houden.
De doorn van de pijn scheurt mijn borst open.
Ik weet dat de mist van de dagen je niet zal wegdrijven.
Er is geen enkele reden waarom ik je zou willen vergeten.
Ik zal zijn, zonder je te storen, zonder dat je van me weet,
het scharnier dat de deur van je dromen laat draaien.
Ik weet dat je me niet zult vergeten.
Ik weet dat ik je niet zal vergeten in de mist van de dagen.
Ik zal zijn, zonder dat je van me weet.
Ik zal zijn wie ik wil zijn.
De verlangens in de kussen die je geeft.
Ik zal zijn wie jij wilt zijn.
Ik zal zijn. Zonder dat je van me weet.
De handschoen die je hand bedekt,
de hand die over je rug krabt,
het zwaard dat je lichaam omarmt,
ik zal zijn in de fijne kromming van je lippen.
Bij jouw vuur van as kom ik aan en word goed ontvangen.
Drink en vul de beker die ik je bied als een ander.
Ik koester geen wrok omdat je me hebt verlaten.
Ik weet dat je niet weg zult gaan. Ik weet dat je niet weg zult gaan.
Je leeft achter je muur.
Ik zal zijn, zonder dat je van me weet.
Ik zal zijn wie ik wil zijn.
De verlangens in de kussen die je geeft.
Ik zal zijn wie jij wilt zijn.
Ik zal zijn. Zonder dat je van me weet.
De handschoen die je hand bedekt,
de hand die over je rug krabt,
het zwaard dat je lichaam omarmt,
ik zal zijn in de fijne kromming van je lippen.
Ik zal zijn de iriserende zang van jade,
nazarí, het woord van een dichter,
het gepolijste zwaard door de eeuwen,
wit van lelies. Put en water.

Escrita por: