Vendrán Días
Vendrán días en que el peso que hoy te abruma se hará liviano.
Vendrán días en que ese peso ya no será carga sino bagaje.
Vendrán días, han de venir.
Porque un alma que alberga sentimientos viles no brilla
y un alma sin brillo es un tiempo marchito para quien lo soporta.
Déjame que escuche esa guitarra que me falta el aire,
que hoy necesito besar otros labios creyendo que beso tus labios.
Déjame perdido en negra noche que hoy el dolor duele,
que hoy necesito buscarte sin miedos, en otros rostros buscarte.
Llega el tiempo que en tu campo amado plantarás pensamientos.
Junto al pozo de tu huerta enjambres de madreselva.
Y esa calma, esa calma te ha de ayudar.
Porque un alma que mora en la sala de los pasos perdidos
es la furia vencida, cáscara vacía de un dolor exacto.
Déjame beber de ti en los labios de mujer extraña,
que hoy necesito el calor de unos brazos
que apaguen mi vana esperanza.
Déjame desnudo de recuerdos. No los necesito.
Que hoy necesito buscarte sin miedos, en otros rostros buscarte.
Dame un lenguaje sin palabras para abrigarme que tengo frio.
Dame besos y caricias olorosas y descalzas.
Dame un mundo sin palabras que yo respire porque me ahogo.
Dame besos y caricias sinceras o mercenarias.
Déjame que escuche esa guitarra que hoy me falta el aire,
que hoy necesito besar otros labios creyendo que beso tus labios.
Déjame perdido en la noche que hoy el dolor duele,
que hoy necesito buscarte sin miedos, en otros rostros buscarte.
Déjame que escuche esa guitarra que hoy me falta el aire.
Er zullen Dagen Komen
Er zullen dagen komen waarop het gewicht dat je nu verplettert, lichter zal zijn.
Er zullen dagen komen waarop dat gewicht geen last meer is, maar bagage.
Er zullen dagen komen, ze moeten komen.
Want een ziel die vileine gevoelens herbergt, straalt niet
en een ziel zonder glans is een verwelkt tijdperk voor wie het verdraagt.
Laat me die gitaar horen, ik krijg geen lucht,
want vandaag heb ik behoefte om andere lippen te kussen, denkend dat ik jouw lippen kus.
Laat me verloren in de donkere nacht, want vandaag doet de pijn zeer,
want vandaag heb ik behoefte om je te zoeken zonder angsten, in andere gezichten je te zoeken.
De tijd komt dat je in je geliefde veld gedachten zult planten.
Naast de put van je tuin, zwermen van kamperfoelie.
En die rust, die rust zal je helpen.
Want een ziel die woont in de zaal van verloren stappen
is de overwonnen woede, een lege schil van een exacte pijn.
Laat me van jou drinken op de lippen van een vreemde vrouw,
want vandaag heb ik de warmte van armen nodig
om mijn ijdele hoop te doven.
Laat me naakt van herinneringen. Ik heb ze niet nodig.
Want vandaag heb ik behoefte om je te zoeken zonder angsten, in andere gezichten je te zoeken.
Geef me een taal zonder woorden om me te omarmen, want ik heb het koud.
Geef me kussen en geurige, blote strelingen.
Geef me een wereld zonder woorden zodat ik kan ademen, want ik verdrink.
Geef me oprechte of huurlingen kussen en strelingen.
Laat me die gitaar horen, want ik krijg geen lucht,
want vandaag heb ik behoefte om andere lippen te kussen, denkend dat ik jouw lippen kus.
Laat me verloren in de nacht, want vandaag doet de pijn zeer,
want vandaag heb ik behoefte om je te zoeken zonder angsten, in andere gezichten je te zoeken.
Laat me die gitaar horen, want ik krijg geen lucht.