Laberinto de Sueños (En Las Geometrías del Rayo)
Geometrías del rayo
En mi laberinto de sueños
Cada día me parezco más a mí mismo
Y eso a mí no me conviene
Y eso a mí no me interesa
Tú, en cambio, sabes escapar de ti
Y sobrevolarte en círculos
Buscando perspectiva alta y orillas de luz
Paisajes marinos
Pobre de mí
Si no me reconozco en mis errores
Pobre de mí
Más sabía tú
Más sabía tú, sorteas con maestría a los hombres
Más sabía tú, porque vas dejando atrás los desamores
Como estela de un barco
Luz de ocaso vacío, nido desierto
En las geometrías del rayo
Ando perdido
Y eso a mí no me conviene
Y eso a mí me vuelve loco
Tú, en cambio, sabes remontar serena
Al atardecer, buscando coplas
Por rumbos de taberna
De bordón herido, de guitarra vieja
Pobre de mí
Que no me reconozco en mis errores
Pobre de mí
Más sabía tú
Más sabía tú, que todo lo entregas y todo lo tienes
Más sabía tú, que vas dejando atrás los desamores
Como barro de tus zapatos
Labyrint van Dromen (In de Geometrieën van de Bliksem)
Geometrieën van de bliksem
In mijn labyrint van dromen
Elke dag lijk ik meer op mezelf
En dat is niet goed voor mij
En dat interesseert me niet
Jij, daarentegen, weet te ontsnappen aan jezelf
En zweef je in cirkels
Zoekend naar een hoog perspectief en lichtkanten
Maritieme landschappen
Arm ik
Als ik mezelf niet herken in mijn fouten
Arm ik
Jij wist meer
Jij wist meer, je omzeilt de mannen met gemak
Jij wist meer, omdat je de teleurstellingen achterlaat
Als de wake van een schip
Licht van een lege zonsondergang, verlaten nest
In de geometrieën van de bliksem
Ik dwaal verloren
En dat is niet goed voor mij
En dat maakt me gek
Jij, daarentegen, weet kalm te stijgen
Bij zonsondergang, op zoek naar liederen
Langs kroegen
Van een gewonde staf, van een oude gitaar
Arm ik
Die mezelf niet herken in mijn fouten
Arm ik
Jij wist meer
Jij wist meer, dat je alles geeft en alles hebt
Jij wist meer, dat je de teleurstellingen achterlaat
Als de modder van je schoenen