395px

Honderd Schapen

Manuel Bonilla

Eran Cien Ovejas

Eran cien ovejas que había en el rebaño
Eran cien ovejas que amante cuidó
Pero en una tarde, al contarlas todas
Le faltaba una, le faltaba una y triste, lloró

Las noventa y nueve dejó en el aprisco
Y por las montañas a buscarla, fue
La encontró gimiendo, temblando del frío
Ungió sus heridas, la tomó en sus brazos y al redil, volvió

Esta misma historia vuelve a repetirse
Todavía hay ovejas que errabundas van
Que van por el mundo, sin Dios y sin fe

Las noventa y nueve dejó en el aprisco
Y por las montañas a buscarla, fue
La encontró gimiendo, temblando del frío
Ungió sus heridas, la tomó en sus brazos y al redil, volvió

Volvió

Honderd Schapen

Er waren honderd schapen in de kudde
Er waren honderd schapen die de liefde beschermde
Maar op een middag, toen hij ze allemaal telde
Ontbrak er één, ontbrak er één en verdrietig, huilde hij

De negenennegentig liet hij in de stal
En door de bergen ging hij op zoek naar haar
Hij vond haar jammerend, trillend van de kou
Hij zalfde haar wonden, nam haar in zijn armen en naar de stal, terug

Ditzelfde verhaal herhaalt zich weer
Er zijn nog steeds schapen die zwervend gaan
Die door de wereld trekken, zonder God en zonder geloof

De negenennegentig liet hij in de stal
En door de bergen ging hij op zoek naar haar
Hij vond haar jammerend, trillend van de kou
Hij zalfde haar wonden, nam haar in zijn armen en naar de stal, terug

Terug

Escrita por: Los Voceros De Cristo