A La Sombra De Una Higuera
Mi pueblo salvaje no tiene nombre
Y si lo tuviera, lo pintaría
Con el corazón en una brochita
Con los colores de la higuerita
Para que los hombres se me enamoren
Mi pueblo salvaje no tiene nombre
Pero todos saben cómo se llama
Va con la marea, viste de playa
Te da su amor y se pone guapa
Cuando atardece, con sus colores
Mi pueblo salvaje no tiene nombre
Y allí está el dolor de un marinero
Y los nudos más sinceros
Imposibles de soltar
Y allí se dio lo que nadie había escrito
En los sueños de un chiquillo
Que creció en su carnaval
Mi pueblo salvaje tiene su origen
Y no existe forma de describirlo
Porque es tan profundo este sentimiento
Que es hasta más fuerte que un regimiento
Viene de un barrio que no se rinde
Mi pueblo salvaje no se acobarda
Siempre fue valiente en los contratiempos
Ahí está la gente que yo más quiero
Por eso, no olvido, siempre recuerdo
Que, en la raíz, está lo imprescindible
Mi pueblo salvaje no tiene nombre
Y allí, creció
A la sombra de una higuera
La semilla de una isleña
Que un maremoto formó
Y allí, no hay más
Que el amor que no se escribe
Que ni se canta y se dice
Pero es más grande que el mar
Mi pueblo salvaje es mi resorte
Mi pueblo salvaje es un sentimiento
Mi pueblo salvaje no tiene nombre
Pero, si me escuchas, sabes qué pienso
Y no necesito entender
Es algo tan profundo
Viene del mundo
Que ni se toca y se ve
Agua, viento y sal en mi ser
Y dame la mirada
Que a mí me mata, que a mí me mata
Cuando te ve
La mirada que a mí me mata, que a mí me mata
Dame la mirada
Que a mí me mata cuando te ve
Dame la mirada
Que a mí me mata cuando te ve
In de Schaduw van een Vijgenboom
Mijn wilde dorp heeft geen naam
En als het er één had, zou ik het schilderen
Met mijn hart op een klein penseeltje
In de kleuren van de vijgenboom
Zodat de mannen verliefd op me worden
Mijn wilde dorp heeft geen naam
Maar iedereen weet hoe het heet
Het gaat met de stroom, kleedt zich als een strand
Geeft je zijn liefde en maakt zich mooi
Wanneer de zon ondergaat, met zijn kleuren
Mijn wilde dorp heeft geen naam
En daar ligt de pijn van een zeeman
En de meest oprechte knopen
Die onmogelijk los te maken zijn
En daar gebeurde wat niemand had geschreven
In de dromen van een jongen
Die opgroeide in zijn carnaval
Mijn wilde dorp heeft zijn oorsprong
En er is geen manier om het te beschrijven
Want dit gevoel is zo diep
Dat het zelfs sterker is dan een regiment
Het komt uit een buurt die niet opgeeft
Mijn wilde dorp is niet bang
Was altijd moedig in tegenspoed
Daar zijn de mensen van wie ik het meest hou
Daarom vergeet ik niet, ik herinner altijd
Dat, in de wortel, het onmisbare ligt
Mijn wilde dorp heeft geen naam
En daar, groeide
In de schaduw van een vijgenboom
De zaadjes van een eilandbewoonster
Die een tsunami vormde
En daar is er niets meer
Dan de liefde die niet geschreven wordt
Die niet gezongen of gezegd wordt
Maar groter is dan de zee
Mijn wilde dorp is mijn veerkracht
Mijn wilde dorp is een gevoel
Mijn wilde dorp heeft geen naam
Maar als je me hoort, weet je wat ik denk
En ik hoef het niet te begrijpen
Het is iets zo diep
Het komt van de wereld
Dat je het niet kunt aanraken of zien
Water, wind en zout in mijn wezen
En geef me de blik
Die me doodt, die me doodt
Wanneer ik je zie
De blik die me doodt, die me doodt
Geef me de blik
Die me doodt wanneer ik je zie
Geef me de blik
Die me doodt wanneer ik je zie