FUE
Fue porque no ardes que no te veo
Fue montar el drama, el tinte del pelo
Fue que no me sale y tú no te atreves
Fue el final de mierda de aquella serie
Fue la gata cómplice en el tejado
Fue: Yo no te araño si me haces caso
Fue la risa plena de aquella foto
Fue que, al repetirla, ya éramos otros
Y fue lo que te debo y lo que me debes
Y fue combate nulo en cuatro paredes
Fue sentirme solo estando contigo
Fueron los disparos sin un motivo
Fue la herida abierta sin un consuelo
Fue: Ya no me mates con un te quiero
Fue: Ya no te importo lo suficiente
Fue: Me estoy muriendo, ¿a mí quién me entiende?
Fue el silencio a gritos del dormitorio
Fue la vida idílica de los otros
Fue el número puesto en aquel bolsillo
Fue el principio, el juego de aquellos niños
Fue la risa tonta de los amantes
Ojalá pudiera ser como antes
Fue que, en la terraza, tomando el Sol
Se cubrió de hielo mi corazón
Fue que mi guitarra también sabía
Que si te nombraba, a mí me dolía
Y fue creer que el tiempo lo arreglaría
Y fue porque, ante todo, yo te quería
Fue sentirme solo estando contigo
Fueron los disparos sin un motivo
Fue la herida abierta sin un consuelo
Fue: Ya no me mates con un te quiero
Fue: Ya no te importo lo suficiente
Fue: Me estoy muriendo, ¿a mí quién me entiende?
Fue el silencio a gritos del dormitorio
Fue la vida idílica de los otros
Fue la firma de besos sin un contrato (fue)
Fueron las mentiras en los zapatos (fue)
Fue que el oleaje que en su deriva (fue)
Por más que no quiera, rompe en la orilla
Y fue que no podía y quería hacerlo
Y fue que tú sentías que estaba muerto
Y fue que, si soñando abría las alas
Era porque, en el sueño, tú siempre estabas
Fue la botella abierta cerrando heridas
Fue beber de tus labios la vida misma
Fue los dos, en el coche, sin un destino
Tratando de encontrarnos por el camino
Fue sentirme solo estando contigo
Fueron los disparos sin un motivo
Fue la herida abierta sin un consuelo
Fue: Ya no me mates con un te quiero
Fue: Ya no te importo lo suficiente
Fue: Me estoy muriendo, ¿a mí quién me entiende?
Fue el silencio a gritos del dormitorio
Fue la vida idílica de los otros
Y fue
Y fue
Y fue
Y fue
Y fue
Y fue, y fue
Y fue
Fue sentirme solo estando contigo
FUE
Het was omdat je niet brandt dat ik je niet zie
Het was het drama dat we opvoerden, de haarkleur
Het was dat ik niet durfde en jij niet durfde
Het was het kut einde van die serie
Het was de kat die op het dak meehielp
Het was: Ik krab je niet als je naar me luistert
Het was de volle lach van die foto
Het was dat, toen we het herhaalden, we al anderen waren
En het was wat ik je schuldig ben en wat jij me schuldig bent
En het was een nul-situatie in vier muren
Het was me alleen voelen terwijl ik bij jou was
Het waren de schoten zonder reden
Het was de open wond zonder troost
Het was: Dood me niet meer met een 'ik hou van je'
Het was: Je geeft niet meer om me genoeg
Het was: Ik sterf, wie begrijpt mij?
Het was de schreeuwende stilte van de slaapkamer
Het was het idyllische leven van anderen
Het was het nummer in die zak
Het was het begin, het spel van die kinderen
Het was de domme lach van de geliefden
Had ik maar kunnen zijn zoals vroeger
Het was dat, op het terras, in de zon
Mijn hart bedekte zich met ijs
Het was dat mijn gitaar ook wist
Dat als ik je noemde, het pijn deed
En het was geloven dat de tijd het zou oplossen
En het was omdat ik, bovenal, van je hield
Het was me alleen voelen terwijl ik bij jou was
Het waren de schoten zonder reden
Het was de open wond zonder troost
Het was: Dood me niet meer met een 'ik hou van je'
Het was: Je geeft niet meer om me genoeg
Het was: Ik sterf, wie begrijpt mij?
Het was de schreeuwende stilte van de slaapkamer
Het was het idyllische leven van anderen
Het was de handtekening van kussen zonder contract (het was)
Het waren de leugens in de schoenen (het was)
Het was dat de golven in hun afdrijving (het was)
Hoeveel ik ook niet wil, breken ze op de kust
En het was dat ik het niet kon en het toch wilde doen
En het was dat jij voelde dat ik dood was
En het was dat, als ik in mijn dromen mijn vleugels opende
Het was omdat jij altijd in de droom was
Het was de open fles die wonden sloot
Het was leven van jouw lippen zelf
Het was ons tweeën, in de auto, zonder bestemming
Proberend elkaar te vinden op de weg
Het was me alleen voelen terwijl ik bij jou was
Het waren de schoten zonder reden
Het was de open wond zonder troost
Het was: Dood me niet meer met een 'ik hou van je'
Het was: Je geeft niet meer om me genoeg
Het was: Ik sterf, wie begrijpt mij?
Het was de schreeuwende stilte van de slaapkamer
Het was het idyllische leven van anderen
En het was
En het was
En het was
En het was
En het was
En het was, en het was
En het was
Het was me alleen voelen terwijl ik bij jou was
Escrita por: Manuel Carrasco