Museo Del Prado
Llevas tiempo pensando
Y buscando tu fuego
Los fantasmas de siempre
Inventando bomberos
Tú podrías con todo
Si quisieras hacerlo
Con los ojos cerrados
Pulsa el botón correcto
Y yo sigo en mi pelea conmigo
No estoy sordo
Simplemente es que no atino
Como un lienzo en el Museo del Prado
Pasa el tiempo
Y nos quedamos a cuadros
Y tú sigues esperando respuestas
Y no existe la pregunta correcta
Llevas tiempo mirando
En el embarcadero
Esperando a que algo
Pueda llevarte lejos
Con la barca varada
Sin brújula y sin remos
Como quien busca agua
En medio del desierto
Y me dices cuidado
No puedes entenderlo
Me perdonas la vida
Me llevas al infierno
Y me pides la llave
Del portal de los sueños
Que me corten las manos
Si la tengo yo
Y yo sigo en mi pelea conmigo
No estoy sordo
Simplemente es que no atino
Como un lienzo en el Museo del Prado
Pasa el tiempo
Y nos quedamos a cuadros
Y tú sigues esperando respuesta
Y no existe la pregunta correcta
Yo lo sé, yo lo sé
Que tú eres grande
Y no lo ves, no lo ves
Inigualable
Yo lo sé, yo lo sé
Solo es que a veces no lo sabes
Tú, dejándolos que hablen
Yo, colgado en otra parte
Tú, borrón y cuenta nueva
Otra vez, cariño, sálvese quien pueda
Museo Del Prado
Je denkt al een tijd na
En zoekt naar je vuur
De altijd aanwezige spoken
Die brandweermannen uitvinden
Jij zou alles kunnen
Als je het zou willen doen
Met je ogen dicht
Druk op de juiste knop
En ik blijf vechten met mezelf
Ik ben niet doof
Het is gewoon dat ik niet raak
Als een doek in het Museo del Prado
Verstrijkt de tijd
En blijven we in de lappen
En jij blijft wachten op antwoorden
En er bestaat geen juiste vraag
Je kijkt al een tijd
Bij de aanlegsteiger
Wachtend op iets
Dat je ver weg kan brengen
Met de boot vast
Zonder kompas en zonder peddels
Als iemand die water zoekt
Midden in de woestijn
En je zegt me voorzichtig
Je kunt het niet begrijpen
Je vergeeft me het leven
Je neemt me mee naar de hel
En je vraagt me de sleutel
Van de poort naar de dromen
Dat ze mijn handen afsnijden
Als ik die heb
En ik blijf vechten met mezelf
Ik ben niet doof
Het is gewoon dat ik niet raak
Als een doek in het Museo del Prado
Verstrijkt de tijd
En blijven we in de lappen
En jij blijft wachten op een antwoord
En er bestaat geen juiste vraag
Ik weet het, ik weet het
Dat jij groot bent
En je ziet het niet, je ziet het niet
Ongeëvenaard
Ik weet het, ik weet het
Het is alleen dat je het soms niet weet
Jij, laat ze maar praten
Ik, hang ergens anders
Jij, een nieuwe start
Weer, schat, red jezelf maar