El Reino Del Tiempo
A veces abres la puerta y entra con el sábado
un vientecillo de abril que remueve los años
a mí me encuentra de espalda mirando mis manos
y roza la flor del mantel con sus labios helados
parece que todo está igual pero algo ha cambiado
algo se queda en el aire y nos ha interpretado
tal vez las pequeñas palabras de un libro cerrado
o es sólo el aliento del mar como un pétalo blanco
las viejas de donde nací cuando entraba este viento
decían que estaban pensando en nosotros los muertos
hacían tres cruces al aire y guardaban silencio
ahora podemos pensar que tal vez sea cierto
pero recuerda que el viento es del reino del tiempo
una de las siete llaves de todo lo eterno
él sabe cuando te quiero y nos deja en secreto
un ángel despierto en tus ojos arregla el florero.
Het Koninkrijk van de Tijd
Soms open je de deur en komt de zaterdag binnen
een briesje van april dat de jaren door elkaar schudt
het vindt me van achteren, kijkend naar mijn handen
en raakt de bloem op de tafel met zijn ijzige lippen
het lijkt alsof alles hetzelfde is, maar er is iets veranderd
iets blijft in de lucht hangen en heeft ons geïnterpreteerd
misschien de kleine woorden van een gesloten boek
of is het gewoon de adem van de zee als een witte bloemblad
de ouden van waar ik vandaan kom, wanneer deze wind binnenkwam
zeiden dat ze aan ons, de doden, dachten
ze maakten drie kruisen in de lucht en hielden stilte
nu kunnen we denken dat het misschien waar is
maar vergeet niet dat de wind van het koninkrijk van de tijd is
een van de zeven sleutels tot alles wat eeuwig is
hij weet wanneer ik van je hou en laat ons in het geheim
een wakker engel in je ogen regelt de vaas.